Geliegetoch ...

"Koersvast in onzekere tijden” heeft de Haarense begroting 2012 als motto meegekregen. Zelden verschilden mooie woorden en werkelijkheid zo bedroevend van elkaar.

Het College weet nog niet wat het rijk financieel voor ons in petto heeft, het twijfelt of het de OZB toch maar wel moet verhogen, en het is onzeker wat mensen met een uitkering en gehandicapten nog meer voor hun kiezen krijgen. Op nagenoeg elke bladzijde staat dat de ontwikkelingen nog even afgewacht moeten worden alvorens iets van de gemeente kan worden verwacht. Hoezo koersvast? Wordt misschien bedoeld dat het College met minder middelen betere diensten wil leveren? Dat het ambtenarenapparaat niet meer mag kosten? Het staat letterlijk in de begroting zonder dat ook maar de geringste poging wordt ondernomen die kreten van enige inhoud te voorzien.

Waar de begroting wel duidelijk in is, is dat “elk individu een grote eigen verantwoordelijkheid draagt”. En “dat we niet kunnen ontkomen aan pijnlijke beslissingen”. Dat geldt dan met name voor Haarense mensen met een achterstand: gehandicapten die op hulp zijn aangewezen of zij die een duwtje in de rug nodig hebben om volwaardig mee te kunnen doen. Dat geldt ook voor afbouw van waarderingssubsidies tot nul van maatschappelijk werk, kunst, natuurbescherming en zo nog een paar.

Progressief '96 heeft niet kunnen ontdekken dat een extra brandweerkazerne, wegenonderhoud, de centrumplannen of verbetering rond de N65 erg veel last hebben van de nieuwe koersvastheid van dit College. En dat vinden we heel erg jammer.

Jos Barends

Tijd voor een feestje !!

02-10-2011

9 Juli 2009 was een gedenkwaardige dag. U bent het waarschijnlijk al lang vergeten maar toen werd door de raad het bestemmingsplan buitengebied aangenomen. Inclusief 2x 2,5 ha voor ongeveer 20.000 varkens van de heer Vugts, er in gefrommeld door oud wethouder Brenninkmeijer. Alleen Progressief '96 verzette zich toen fel tegen die onzalige plannen.

Daarna gebeurde er meer dan genoeg om een dik boek te vullen. Er kwamen 1200 handtekeningen van Haarense mensen tegen die megastallen. De kartrekkers van de actie werden wat later om-, zo u wilt uitgekocht door de firma Vugts. De verantwoordelijke wethouder trad af en de Provincie bleek Vugts een paar miljoen in het vooruitzicht gesteld te hebben voor een verhuizing van de Ruiting naar elders. Onder druk van de publieke opinie stelden ook de Staten van Brabant hun beleid drastisch bij. Althans ... vlak voor de verkiezingen omdat daarna zoveel uitzonderingsgevallen werden gehonoreerd dat helemaal niemand er meer een touw aan kon vast knopen. Maar het meest opvallende gedurende het hele proces was een zekere mate van list en bedrog in alle varianten: of het nu om eigendomsverhoudingen of om oude rechten ging, over aantallen varkens of het tijdstip waarop ze verhuisd werden, de afmeting van bouwblokken of de bestemming. Telkens weer had de Haarense politiek de keuze uit 2 of zelfs meer waarheden.

Elk raadslid moest dan ook van goeden huize komen wilde hij redelijk overeind blijven in dit debat. De zaak werd immers met het voortschrijden van de tijd steeds ingewikkelder. Steeds meer instanties bleken bij de zaak betrokken. te zijn. Bovendien moesten ogenschijnlijk objectieve gegevens telkens opnieuw gecheckt worden. De gemeente beschikt over gekwalificeerde krachten in dienst van het College. De firma Vugts maakte gebruik van een excellent advocatenteam. Daarin zit een zekere onevenwichtigheid in relatie tot een raadslid. Daarom, ondanks het feit dat ze het denk ik niet op prijs stellen, een diepe buiging voor 3 nagenoeg anonieme Haarense inwoners. Samen vormen zij het comité Megastallen Nee. Zij documenteerden zich in deze zaak als professionals, gebruik makend van alle beschikbare bronnen. Zij voerden verweer bij de daarvoor in aanmerking komende instanties. Zij togen naar de Raad van State. Zij letten nauwkeurig op kritische termijnen, schreven brieven, zamelden informatie in bij ministeries en Provincie en dat alles zonder een cent te makken. Elk raadslid die dat wilde, kon gebruik maken van die expertise. Vandaar mijn oprechte dank.

7 September 2011. De Raad van State doet uitspraak inzake het bestemmingsplan buitengebied Haaren. En dan blijkt dat alle inspanningen geloond hebben. Tijd dus voor een flink feestje!! Want mede dank zij het Groene Hart, de LMNH (Haaren) en Natuurmonumenten die zich eveneens met hand en tand tegen het bestemmingsplan verzetten gaat Vugts’ varkensfabriek op 5 ha niet door. Wat er met de nog geclaimde 2x 1.5 ha gaat gebeuren, is nog onzeker maar voorlopig van later zorg.

Daarom, omdat het zo lekker is, tot slot een citaat uit de omvangrijke uitspraak van de Raad van State: “...de toetsing was onvolledig en gebaseerd op onjuist uitgangspunten...” en: “het bestreden besluit dient te worden vernietigd”. In gewoon Nederlands: de Raad van State maakt 2 jaar na dato gehakt van het B. en W. besluit Vugts alle ruimte te geven. Het raadslidmaatschap schenkt zo nu en dan intens veel voldoening.

Jos Barends

Integriteit en 15.000 varkens

07-03-2011

“Integriteit Haarens raadslid ter discussie” kopte het Brabants Dagblad door onze sterjournalist Marcel Linssen. Nou ben ik, verdachte, toevallig bij de desbetreffende raadsvergadering geweest en kan met de hand op het hart verklaren dat er helemaal geen discussie heeft plaatsgevonden. Nog gekker wordt het als in het artikel beweerd wordt dat de burgemeester het initiatief nam tot een frontale aanval op ondergetekende. Natuurlijk haalt onze voorzitter dat niet in zijn hoofd omdat hij daar veel te slim voor is en er bovendien geen enkele grond toe was. Hoe ontstond dan de storm in het glas water?

Aan het eind van mijn verhaal over de megastallen heb ik gezegd dat het dossier Vugts een onwaarschijnlijk aantal knulligheden en blunders van gemeentewege bevat. Als die miskleunen een voorstelbaar patroon gaan vormen, dikwijls ten voordele van de heer Vugts, kan heel voorzichtig de vraag naar bestuurlijke integriteit gesteld worden. Zo gezegd, zo gedaan wat velen al heel lang stiekem dachten. De voorzitter reageerde als gestoken door een wesp. En dat vond ik een beetje vreemd. Al veel eerder drong de VVD er immers op aan openheid van zaken te geven, omdat ze de zaak niet echt vertrouwen. Bovendien kreeg uw stukjesschrijver een paar weken geleden een uitnodiging bij de burgemeester op de koffie te komen om eens over zijn integriteit als raadslid te praten. Omdat ik over oneindig veel betere motieven beschikte diezelfde vraag aan het College te stellen, heb ik dat maar gedaan. In alle openheid.

Hoe verliep het genoemde koffieonderonsje? Knus. Ik kreeg een ambtelijk advies te lezen, waarin gevraagd werd naar mijn integriteit als raadslid. Wat had ik misdaan? Fraude? Diefstal, beroving of omkoping? Neen. Ik had een openbare vergadering van de beroeps -en bezwaarschriftencommissie bezocht en was op 16 mei 2010 aanwezig geweest aan de Kovelsweg om te constateren dat er geen varkens in de stal aanwezig waren. Allemaal waar, en dat alles ging vooraf aan de vraag of ik me niet te veel met “Megastallen Nee” vereenzelvigde en er dus sprake was van “onverenigbaarheid van functies”. Als het niet zo droevig was, zou je er hard om moeten lachen, en dat heb ik dan ook maar gedaan. Ik heb gezegd dat ik de argumentatie van “Megastallen Nee” volledig onderschrijf en dat ik daar in de raad blijk van zal blijven geven. Verder dat een burgemeester moet doen, wat zijn hartje hem in geeft. 2 Dagen later kreeg ik een mailtje van hem. Hij had de zaak voorgelegd aan de officiële Nederlandse Waakhond Integriteit en die zag geen reden tot vervolging.

Helemaal aan het einde van zijn verhaal besteedde Linssen in 2 regeltjes aandacht aan waar het allemaal werkelijk om gaat. Zonder noemenswaardige motivatie ging een ruime meerderheid van de raad akkoord met 2x1,5 ha stalbouw, goed voor 15.000 varkens in een gebied dat bestemd is voor burgerwoningen, en kleinschalige agrarische bedrijvigheid. Hoe wij daarover dachten en denken, weet u inmiddels: geen steen er bij! Wij stemden dus als enigen tegen. De discussie in de raad is nu afgesloten. Gode zij dank is er behalve het gemeentebestuur van Haaren ook nog een onafhankelijke rechterlijke macht en de Raad van State. Ik wens “Megastallen Nee” daar alle succes van de wereld.

Jos Barends

Een dagje Den Haag

20-10-2010

Vorige week een dagje naar Den Haag geweest. Heerlijk, ik had het voor geen goud willen missen. Het betrof een bezoekje aan de Raad van State, en ik was in goed gezelschap van een paar mensen die zich verzetten tegen de komst van megastallen.

Voor een goed begrip waar het over ging moeten we een stukje terug: zondag 16 mei, op een schitterende lentedag stonden wij om precies 24.00 uur, dus in het holst van de nacht, bij de in aanbouw zijnde stal van de firma Vugts aan de Kovelsweg. Er waren muren en er zat een dak op. Dat was het wel zo ongeveer. Zo ontbraken bijvoorbeeld de staldeuren waardoor een riant zicht op de centrale gang met aanliggende ruimten verraadde dat mens noch dier in het gebouw te bekennen was. Is dat nu belangrijk? Voor mij niet. Wat maakt het uit of die varkens er een paar dagen eerder of later inkomen. Maar voor de heer Vugts was het cruciaal. Want op die dag moest de stal in bedrijf zijn, omdat anders zijn milieuvergunning verliep en hij grote problemen zou krijgen met de voortzetting van zijn megabedrijf.

Hoe reageerde destijds de gemeente? Op mijn vraag in de Raad bleek dat ze pas de 18e mei een kijkje waren gaan nemen. Toen bevonden zich inmiddels wel varkens in de stal, en alhoewel die “nog niet aan alle vereisten voldeed” , mocht heer Vugts ongestoord z'n gang gaan. Na mijn opmerking dat ik uit eigen waarneming met getuigen had geconstateerd dat er op 16 mei, de fatale datum, geen varken te bekennen viel, haalde de wethouder met een triomfantelijk gebaar een papiertje uit zijn zak. Een getekende verklaring van de transporteur van de heer Vugts dat hij wel degelijk die zondag om en nabij de 1000 varkens had overgebracht naar de Kovelsweg. Op die dag was de onderneming dus in bedrijf. Ik heb dat in de Raad valsheid in geschrifte genoemd en dat op aandringen van de wethouder met genoegen herhaald.

11 Oktober, vervolg van de soap bij de Raad van State. Aanwezig staatsraad W. Drupsteen, Vugts met z'n advocaat, de transporteur, de gemeente Haaren, en vanzelfsprekend een vertegenwoordiging van Megastallen Nee en ondergetekende. De laatsten geven nog eens gedetailleerd aan dat het bedrijf op 16 mei niet in werking was en dat het nog steeds niet voldoet aan een reeks van voorschriften waardoor geen vergunning verleend kan (kon) worden. De beide andere partijen verklaren dat alles dik in orde is.

Staatsraad Drupsteen blijkt het dossier wonderwel te kennen. Heeft de gemeente op 18 mei een rapport opgemaakt van wat er allemaal niet in orde was? Nee, dat niet dus, maar er is de heer Vugts wel gezegd wat er allemaal gebouwd en verbeterd moest worden. Dan is de gemeente natuurlijk na een maand of twee wezen kijken hoe de werkzaamheden er voor stonden? Nee, de gemeente is ….op 22 september weer even langs geweest om polshoogte te nemen. Is daarvan dan een rapport opgemaakt met verbeterpunten en met een termijn waarin die gerealiseerd moeten worden? Nee, daar is op dat moment niet aan gedacht. De werkgroep Megastallen Nee wees o.a. op een ontbreken van de juiste luchtwassers en de gebrekkige opslag van zwavelzuur. Is daar iets aan gedaan? Nog niets. Een waterdichte vloer voor de afspuitplaats dan? Helaas is die er niet maar de heer Vugts blijkt zich te behelpen op een stukje ….puinverharding. Heer Staatsraad zakt intussen bijkans van zijn stoel van verbazing, maar de klap op de vuurpijl wordt tot het laatst bewaard. Om uit te maken wie er nu zit te jokkebrokken over het al dan niet vervoeren van varkens op zondag de 16e mei kan de tachograaf van de transporteur uitsluitsel bieden. Het is maar een suggestie van de woordvoerder van Megastallen.

Nee. En dan komt de vondst van het jaar. Niks tachograaf. Op die 16e mei heeft volgens de heer Vugts een jeep met aanhanger de varkens in porties afgeleverd aan de Kovelsweg. Hoeveel? Niet precies te zeggen, een stuk of 1000. U weet dat ik voor geen kleintje vervaard ben, maar op dat moment zakte in dat deftige Den Haag ook mijn broek af.

Jos Barends

Antwoord aan B&W

04-08-2010

Geacht College, Beste mensen,

Mijn oprechte dank voor uw reactie op mijn schrijven aangaande de zaak Vugts. Wel was ik verbaasd over publicatie in het Klokje. Discussies horen immers in de raadszaal thuis. Wel ben ik blij dat u mij zo de gelegenheid biedt enkele misverstanden uit de weg te ruimen en standpunten te verduidelijken waarbij ik mij tot de hoofdzaken beperk.

U memoreert dat in onze mooie gemeente Haaren een groot aantal ondernemers leeft en werkt, waaronder de heer Vugts. Deze opmerking behoeft enige nuance. Een ondernemer in de ware zin des woords kent ook andere motieven dan alleen winstmaximalisatie en het opzoeken van de grenzen der wet. Zo kent hij het begrip maatschappelijke verantwoord ondernemen, iets waar ik de heer Vugts nog nooit op hebben kunnen betrappen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat Haarense ondernemers er niet blij mee zijn met de heer Vugst te worden vergeleken.

U schrijft dat de raad bij de vaststelling van het bestemmingsplan in 2009 “zijn geheel eigen rol speelde”. Dat klopt. De raad, behalve Progressief '96, was op dat moment niet geheel bij de les.

Aangaande “mijn reacties” het volgende. Ik zou een der ambtenaren gediskwalificeerd hebben hetgeen u mij als raadslid kwalijk neemt. Het is waar: het optreden van de gemeente Haaren voor de beroeps -en bezwaarschriftencommissie als verweerder in de zaak Vugts was hemeltergend slecht. Dat zat nog niet eens in het plichtmatig voorlezen van een verklarinkje als wel in de pijnlijke stilte na de herhaalde vraag van de voorzitter wat de gemeente nu van plan was te gaan doen. Daar zat dan het College, weliswaar bij monde van een ambtenaar. En ik ben niet boos maar wel een beetje verdrietig dat het College dat onderscheid niet weet te maken. Dat ik er, evenals het overgrote deel der raadsleden, van overtuigd ben dat niet geheel toevallig 2x2,5 ha het bestemmingsplan is ingefietst ten behoeve van de heer Vugts, leek mij inmiddels boven elke twijfel verheven. U geeft dat tot op heden nog niet volmondig toe, hetgeen uiteraard uw goed recht is.
Mijn wat u noemt ludieke verhaaltjes, ook over andere onderwerpen, zal ik overigens blijven schrijven omdat ik gemerkt heb dat mensen ze wel aardig vinden. Ik sluit niet uit dat dit ook geldt voor de stukjes van B. en W.

Ten slotte. Is het politiek gewin wat ik zoek? Geenszins. De verkiezingen zijn pas over 4 jaar en God weet wat dan speelt. In ieder geval niet meer deze zaak Vugts. Misschien wel een andere. Of iets wat niets met Vugts te maken heeft.Ik noem maar wat: herindeling. U vraagt belangstellend of ik gefrustreerd ben? Jazeker. Familie en kennissen merken er weinig van, maar toch. Wie naar een verklaring zoekt, leze het voortreffelijke artikel in het Brabants Dagblad van Ron Lodewijks: “Wie is de baas in Haaren?”

Wat is, zo vraagt het College zich af, dan wel de aanleiding tot mijn schrijven. Er zouden zich immers geen nieuwe feiten meer hebben voorgedaan. Daar moet ik een beetje om lachen. Binnen 2 maanden werd een milieuvergunning verlengd waar dat m.i. niet mocht gebeuren, bleek de Provincie een op z'n minst opmerkelijke deal met Vugts te hebben gesloten, werden mensen om(uit)gekocht, en werd bij gemeente en Raad van State een onmiddellijke opheffing van de bouwstop geëist.

Natuurlijk ga ik graag met College en Raad in debat over de de zaak Vugts. Toch heb ik er begrip voor dat de fracties daar momenteel niet op zitten te wachten.Wel op leiding van een College dat onafhankelijk van andere overheden of in afwachting van een uitspraak van de Raad van State zijn verantwoordelijkheid neemt door een nieuw bestemmingsplan voor het desbetreffende gebied vast te stellen overeenkomstig de wensen van de Raad. Een College dat voor eigen verantwoordelijkheid kiest in plaats van afwacht. Een College dat zich niet verschuilt achter vage schadeclaims als alibi om wel heel voorzichtig te zijn. Op dat alles heeft onze fractie vanaf maart tot op heden tevergeefs aangedrongen.

Met vriendelijke groet,

Jos Barends

<<Reactie B&W>>

22-07-2010

Onderwerp : Open antwoord op uw open brief aan het college van B&W

Geachte heer Barends, Beste Jos,

Inleiding
In onze mooie gemeente Haaren woont een groot aantal ondernemers. De firma Vugts is er daaréén van. Deze ondernemer zocht in de afgelopen jaren meerdere keren de grenzen van de mogelijkheden binnen bestaande of toekomstige bestemmingsplannen op. Daarvan bent u, net als alle andere raadsleden, goed op de hoogte. Bij de vaststelling van het bestemmingsplan
buitengebied in 2009 speelde ook de gemeenteraad zijn eigen rol in het geheel.

Uw (re)acties
U nam vervolgens initiatieven om de gemeenteraad te overtuigen van in uw ogen noodzakelijke aanpassingen in het bestemmingsplan buitengebied. Initiatieven die ook werden ingegeven door de maatschappelijke reacties over de megastallen discussie. Ook bij de provincie woedde en woedt de discussie over megastallen volop.

U schreef telkens verhaaltjes in lokale bladen en stuurde quasi ludieke e-mails, die echter ook een bijzonder bijtende ondertoon hadden. Dat doet u nu in de zogenaamde open brief weer.
Dat begint al bij de titel die u aan uw brief meegeeft: “Vugts victorie”…..

Vervolgens schrijft u tussenzinnetjes als in regel 10: “..… geheel toevallig….”. Het college ervaart dat als heel insinuerend.
U geeft de behandelende ambtenaar een veeg uit de pan door op te merken dat hij zijn
verdediging voorlas van een papiertje. Wij beschouwen die opmerking als een veroordeling van
de betrokken medewerker. Wij vinden dat uiterst kwalijk voor een raadslid.

(Re)acties van het college van B&W
In gemeenteraadsvergaderingen uitte u meerdere keren uw mening over dit onderwerp. En ook hebt u ervaren dat het college zich niet doof hield voor de (maatschappelijke) ontwikkelingen. Het meest heldere voorbeeld daarvan is dat wij een voorbereidingsbesluit hebben voorbereid en we de gemeenteraad in een vergadering vroegen om dat voorbereidingsbesluit daadwerkelijk te nemen.

Vervolgens informeerden wij u meerdere malen over ontwikkelingen die zich voordeden. Wij zijn daarbij pro-actief en vooral coöperatief naar de raad geweest, met als doel om samen het best mogelijke te bereiken voor onze gemeente, binnen de wettelijke mogelijkheden.

Wij vinden dat we alles in het werk stellen om de wens van de gemeenteraad te realiseren: het
beperken van de bouwblokken, liefst tot het maximum dat door de gemeenteraad is vastgelegd in een motie. Deze motie kent u!

Ten slotte
U vraagt het college niets en u draagt geen nieuwe feiten aan. Waarom dan deze brief? Is het
frustratie die u van zich af schrijft? Is het politiek gewin wat u zoekt? Wilt u de publieke opinie op deze manier beïnvloeden om toch maar vooral te laten zien dat de gemeenteraad -waarvan u zelf deel uitmaakt- zo goed of juist zo slecht werkt? Wilt u aantonen dat de democratie niet werkt? Wat is uw bedoeling?

Als u wilt aangeven dat wij ons werk niet goed doen, kom dan met een interpellatiedebat waarin u met harde, onbetwistbare feiten de raad aantoont dát het college haar werk niet goed doet. Biedt het college de mogelijkheid om u van repliek te dienen. Geef de andere raadsleden de mogelijkheid om met u het politieke debat aan te gaan.

Het college wil graag van uw diensten gebruik maken. Wij roepen u op om eens (opnieuw) met open vizier naar het dossier te kijken, feiten als feiten te accepteren en het college te helpen door aan te geven waar de wettelijke mogelijkheden liggen die wij naar uw mening over het hoofd zien.

Met vriendelijke groet,
burgemeester en wethouders,
Joan van den Akker, Loco secretaris
Frans Ronnes, burgemeester

Een briefje aan burgemeester en wethouders

21-07-2010

Het is al weer een poosje geleden dat er een stukje van Progressief '96 in het Haarens Klokje stond. Als je weinig te vertellen hebt, moet je niet aan bladvulling doen. Deze keer ligt dat anders. Vandaar dat deze bijdrage wat langer is dan u van mij gewend bent. Het gaat over de ontwikkelingen met betrekking tot de firma Vugts en de brief die onze fractie daarover vorige week aan burgemeester en wethouders stuurde. En omdat niet idereen de raadstukken leest, laten we die brief hieronder in z'n geheel volgen. Hopelijk spreekt hij voor zichzelf.

Open brief

Geacht College,

Nog maar eens de retorische vraag. Hoe zou het toch komen dat de burger, ook de Haarense, helemaal niets van politiek moet hebben?
Ik ken inmiddels ongeveer de inhoud van de overeenkomst tussen Vugts en de Provincie. Via derden want die brief mochten we als raadsleden slechts onder uiterste geheimhouding inzien en ik ben dan ook niet wezen kijken. Er schijnt inderdaad in te staan, door de wethouder in de Raad geciteerd, dat Vugts voor december 2012 z'n biezen pakt op de Ruiting. Wat de wethouder niet vermeldde was dat hij van de Provincie ettelijke miljoenen aan gemeenschapsgeld meekrijgt om elders zijn ongebruikelijke werkzaamheden voort te zetten.

Dat is allemaal ver voor juni/juli 2009 waarbij de Raad kennis neemt van een convenant waarin het College aangeeft tezamen met Vugts naar een duurzame oplossing te zoeken en hem, geheel toevallig uiteraard, via het bestemmigsplan buitengebied de ruimte wordt geboden een megacomplex van 4.8 ha in een verwevingsgebied te realiseren. Toegegeven: op een enkeling na zat de Raad even te slapen, maar onder druk van de publieke opinie en de maatschappelijke commotie, ook richting Provincie leek de strijd nog niet geheel verloren. Twee oprecht bezorgde burgers, tevens eigenaar van kapitale, al enige tijd te koop staande panden in het desbetreffende gebied werden voortrekkers van het breed gedragen verzet. Er werd door hen beroep aangetekend bij de Raad van State hetgeen resulteerde in een voorlopige voorziening. In afwachting van de bodemprocedure werd elke ontwikkeling voorlopig stilgelegd en de gemeente nam een voorbereidingsbesluit in afwachting van een nieuw ontwerp bestemmingsplan. Belangrijker nog was het besluit van de Provincie in maart 2010 om in principe geen grotere bouwblokkken dan 1.5 ha toe te staan.En dan komt het moment dat Gedeputeerde Staten schrikt van haar eigen flinkheid. Natuurlijk, 1.5 ha maximaal, maar wat doen we met die tientallen aanvragen waarover we in alle beslotenheid reeds beslist hebben? Die laten we gewoon doorgaan, want anders zou het wel eens geld kunnen kosten. Heel veel geld.

Gelukkig de democratie die over een Raad van State beschikt als hoeder van die democratie, handhaver van normen en waarden. Dat realiseert zich ook Vugts. Maar met geld is alles te koop. Hij stapt naar de eigenaren van de nog steeds te koop staande kapitale panden, tevens enige verweervoerders bij de Raad van State, en biedt ze de verlangde koopsom onder het motto Zuerst kommt das Fressen und dann die Moral. Wel moesten ze even schriftelijk verklaren hun beroep in te trekken. Dat alles vormde geen enkel probleem. Met een paar miljoen van de Provincie op zak, waarschijnlijk toezeggingen voor de Ruiting en met het vooruitzicht op een industrieel agrarisch complex van ongekende omvang was dat allemaal niet zo'n grote gok voor de heer Vugts.

13 Juli 2010. Beroeps -en bezwaarschriftencommissie Haaren. Vugts vordert via z'n advocaat onmiddellijke opheffing van de bouwstop aan de Kovelsweg/Holstraat omdat er geen bezwaarmakers meer zijn. Hij heeft dat ook aan de Raad van State laten weten.
De ambtelijke vertegenwoordiger van de gemeente leest van een papiertje zijn verdediging voor (het komt neer op “we wachten even af”) en op de vraag van de voorzitter wat de gemeente nou daadwerkelijk gaat doen, volgt een pijnlijke stilte.

(Een zijdelingse opmerking. “Megastallen Nee” maakte begin dit jaar bezwaar tegen de sloopvergunning van Vugts. De club heeft inmiddels vernomen dat ze in september of okober aan de beurt zijn. Vugts kreeg de beroeps -en bezwaarschriftencommissie binnen een week bij elkaar).

Terug naar de vraag. Hoe zou het toch komen dat de burger afhaakt. Hoe verklaar je Wilders' succes? Flauwekul dat alleen de Provincie of de gemeente Haaren in de schoenen te schuiven. Maar we maken wel deel uit van al die Provincies en gemeenten bij elkaar zonder ons daar in gunstige zin van te onderscheiden.

Jos Barends

Gokje wagen

10-03-2010

Heeft het invloed gehad, die kabinetscrisis vlak voor de raadsverkiezingen? Wellicht. Je krijgt ook als dorpspoliticus gemakkelijk een veeg mee van waar politici vandaag de dag van worden beschuldigd. Het zouden zakkenvullers zijn, geslepen lieden die er een behagen in scheppen hun tegenstrevers op hun gezicht te laten gaan, hun principes vergeten om er zelf beter van te worden, en de week na de verkiezingen hun beloftes zijn vergeten. Het is het goedkope alibi van de thuisblijvers en potentiële Wilders-stemmers. Geldt dat alles ook voor Haaren? Ik vrees van wel. Het opkomstpercentage, wel hoger dan de vorige keer, stemt nog steeds treurig. God zij dank ontstond in ons dorp geen plaatselijke PVV. Toch had ik in dat geval mijn hand niet in het vuur durven steken, dat ook hier de verkiezingsstrijd dan was gegaan over de dreigende islamisering van Haaren en gewelddadige criminaliteit op elk van onze straathoeken. En hoe zit het met die andere zaak, de betrouwbaarheid van onze dorpspolitici bij het waarmaken van verkiezingsbeloften? Kunnen wij daar meer van op aan dan elders in het land?

Laten we er een gezelschapsspelletje van maken. Bewaar dit Haarens Klokje voor over 4 jaar. Het wordt van historische waarde . Ik ga in willekeurige volgorde slechts enkele van alle goede voornemens noemen die in de afgelopen weken, hetzij op partij-initiatief of via het Brabants Dagblad op uw deurmat vielen. Op het moment van schrijven zijn de coalitie-onderhandelingen nog niet begonnen. Desondanks ga ik voorspellen waar we helemaal niets meer van horen, en wat enige kans maakt. De winnaar betaalt bij leven en welzijn over 4 jaar een rondje.

We beginnen bij de gemakkelijkste, bijvoorbeeld een onderdoorgang naar Helvoirt in de N65. Een hele simpele is ook Udenhout bij Haaren. Beide geen schijn van kans. Een enquête over het wel en wee van de megastallen? Heel misschien een afgeslankt onderzoekje maar verder horen we er niets meer van. De nightliner dan? 2 Dagen immers was de komst van die weekendbus in het nieuws. Ik garandeer u verder doodse stilte rond dit onderwerp. Wat moeilijker wordt het bij de beloofde matiging van de gemeentelijke belastingen. Door nagenoeg iedereen beloofd, maar de gemeente zal alle zeilen moeten bijzetten de bezuinigingen uit Den Haag het hoofd te bieden en ik vrees met grote vreze dat ook deze belofte verbroken wordt. Resten nog tal van onderwerpen zoals het bouwen voor jongeren, de herinrichting van de dorpscentra, de gemeentewinkel, de bescherming van ons buitengebied tegen agrarische mega-ondernemingen, de eventuele aanleg van kunstgrasvelden, enz. enz. Het is te hopen dat we op al die gebieden vooruitgang boeken, maar verwacht, ongeacht de coalitie, geen wonderen.

Het lekkerste heb ik voor het laatst bewaard. Wij hebben met de hand op ons hart beloofd dat we naar de mensen zullen luisteren. Nee, niet de geijkte inspraakavonden met een gloedvolle inleiding van de wethouder, en aan het eind van de avond de heilige belofte dat de argumenten van de insprekers serieus worden genomen. Waarna bij de realisering van het plan daar geen donder van blijkt te kloppen. En in tegenstelling tot al het voorafgaande weet ik zeker dat we ons daaraan wel gaan houden! Hoe ik dat zo zeker weet? Omdat die belofte afkomstig is van Progressief ’96 en we ons vast voorgenomen hebben vooral die belofte waar te maken.
Daar hebben onze kiezers recht op. Kiezers die ons niet in de steek hebben gelaten en die we daarom vanaf deze plaats oprecht bedanken.

Jos Barends

Dagboekje

03-03-2010

Maandagmorgen een telefoontje: Vugts sloopt stallen aan de Kovelseweg. Spoorslags naar de gemeente gegaan en daar geconstateerd dat betrokkene overeenkomstig alle wettelijke regelen der kunst een sloopvergunning heeft verkregen ten einde een begin te maken met een nieuw op te richten bedrijf. Ten overvloede verschenen in het Brabants Dagblad paginagrote foto’s van de voorbereidende werkzaamheden voor een stal voor ongeveer 5000 varkens. Daarmee werd de suggestie gewekt dat heer Vugts zich van God noch gebod of gemeente iets aantrekt en gewoon z’n gang gaat.
Maar zo simpel ligt het niet. Voordat de commotie over de 5 ha omvattende megastal met ongeveer 20.000 varkens ontstond beschikte onze ondernemer over een waterdichte bouwvergunning van maximaal 1,5 ha aan de Kovelseweg, en het is die oude vergunning die hij nu van stal haalt. Nou vind ik 5000 varkens op 1,5 ha meer dan genoeg en betreur ik het zeer dat hele slimme vogels misbruik kunnen maken van “slapende” milieuvergunningen, maar het heeft helemaal niets te maken met de megastallen.

Donderdagavond raadsvergadering. Zoals gebruikelijk had de VVD ruim van te voren de pers ingelicht over haar dappere initiatief een enquête te houden over de gang van zaken rond de megastallen. Eerlijk gezegd voelden we er weinig voor. Progressief ’96 had eigenlijk geen trek in een onderzoek dat waarschijnlijk weinig nieuws zal opleveren terwijl geld en menskracht beter besteed kan worden aan de toekomst in plaats van oude koeien tot leven te wekken. Bovendien werd in een begeleidende motie oud-wethouder Brenninkmeijer nogmaals als bron van alle kwaad op de pijnbank gelegd. Alhoewel die motie een diepe kern van waarheid bevat, hadden we er geen behoefte aan: die zaak werd immers in december afgehandeld. Wanneer er dan tegen de verkiezingen nog eens uitgebreid aandacht aan wordt besteed, gaat het niet meer om de zaak zelf. Aan de andere kant konden we ons niet veroorloven zonder meer “tegen” te stemmen. Dat zou immers betekenen dat we ogenschijnlijk tegen “openheid”, of zoals dat zo mooi klinkt “transparantie” zouden zijn.
Daarom hebben we voorgesteld de raad na de verkiezingen over een enquête te laten beslissen als daar een behoorlijke onderzoeksvraag aan ten grondslag ligt. Het is immers wel zo handig als je weet wat je ongeveer wilt onderzoeken. En ziet hoe verstandig zo’n raad kan zijn: ons voorstel werd unaniem aanvaard.

Zaterdagmiddag. Albert Heijn en gemeentewerf. Temidden van andere gelovigen van concurrerende politieke kerken sta ik mijn waren aan de man te brengen. CDA-ers met ongewone hoofddeksels en gifgroene sjaaltjes staan in de gutsende regen duidelijk ongelukkig te wezen. Ook ik voel me wat ongemakkelijk. De enigen die de grootste pret lijken te hebben zijn de VVD-ers. Vreemd uitgedost, voorzien van stapels kostbaar drukwerk (het mag wat kosten) verkondigen zij zonder enige schaamte dat alle zegen in de afgelopen 4 jaar van de liberalen kwam. En dat is toch volstrekt in strijd met de waarheid.

Hoe het ook zij, woensdag 3 maart is de dag der waarheid. Ga in ieder geval stemmen. Denk dan ook heel even aan ondergetekende, uw stukjesschrijver van de afgelopen maanden.

Jos Barends

Geen gezeik, iedereen rijk!!

24-02-2010

We hebben ons suf gepiekerd hoe we de beloften van onze concurrenten in deze verkiezingsstrijd kunnen overtreffen. Even hebben we met de gedachte gespeeld elke inwoner van Haaren een aanzienlijk bedrag in contanten te doen toekomen. Een zogenaamd rugzakje in barre tijden. We zouden er ongetwijfeld de krant mee hebben gehaald maar er was een praktisch probleem: de financiering. Hoe we er op kwamen? Gepikt van de VVD. In hun verkiezingskrant stond vetgedrukt de oplossing voor al onze problemen. “Hoe minder belasting, hoe minder de gemeente kan verspillen”. Briljant, maar onvolledig! Schaf de gemeenten af, en u betaalt helemaal geen belasting meer.

Uit CDA publicaties begrepen dat de heer Brenninkmeijer er vol voor gaat. Hij wil zijn karwei afmaken. Dat wordt een wel heel ingewikkelde opgave. Behalve zijn eigen club heeft ieder

te kennen gegeven na de verkiezingen niet met hem te willen samenwerken. Voeg daaraan toe dat hij niet als raadslid, maar alleen als wethouder wenst terug te keren, en het wordt

duidelijk dat zijn wens naar menselijke maatstaven onvervuld zal blijven.

De sympathiekste bijdrage trof ik van Samenwerking aan. Natuurlijk achten zij zich ook beter dan de rest, maar ze durfden wel voorzichtig vraagtekens te zetten bij de haalbaarheid van

een onderdoorgang bij de N65. En dat is al heel wat in deze tijd van overspannen beloftes.

Ongetwijfeld vraagt u zich af waar bij al dit geweld de verkiezingskrant van de Progressieven blijft. Misschien bent u teleurgesteld, maar die komt er niet. De gemeente komt met een

uitgebreide folder voor heel Haaren die aan elk van de partijen ruimte biedt hun nobele motieven aan de man te brengen. En omdat nog meer papier op de mat bij veel mensen de nodige irritatie opwekt, hebben we er van af gezien bij te dragen aan de overmatige politieke vervuiling die Haaren in deze tijd treft. Wees gerust, we komen ook niet aan uw deur. We gaan er gewoon van uit dat u weet waar we voor staan en dat we dat in de afgelopen periode, samen met anderen, probeerden waar te maken.

Wel staan we, hopelijk werkt het weer mee, de komende weekenden in de dorpen, waar we de mensen hopen te ontmoeten. Wees dan zo lief enige aandacht aan ons te schenken. En

vanzelfsprekend kunt u ons bezoeken op www.progressief96.nl of www.daaromprogressief.nl

Jos Barends

Het centrumplan

17-02-2010

Zo af en toe verschijnt er een wat zurig stukje van een zekere heer L.van de Ven in mijn lijfblad, het Haarens Klokje. Meestal gaat het over de ongelofelijke sufferds, om niet te zeggen idioten, die momenteel de Haarense Raad bevolken in tegenstelling tot de tijd waarin hij actief was. Het betreft dan met name al de ontoerekeningsvatbaren die “ja” tegen het centrumplan gezegd hebben.

Terugkijken kleurt vaak de werkelijkheid. In heer Ven zijn tijd werd immers het Monseigneur Bekkersplein en omstreken omgetoverd tot een foeilelijke steenvlakte met een even

afschuwelijke bebouwing rondom, waardoor Haaren tot op vandaag de dag moeiteloos meedingt naar de prijs van het lelijkste centrum in Brabant. Zo goed was het toen dus ook weer niet. Maar in zijn laatste stukje heeft hij in één ding het gelijk aan zijn kant. Geen van de politieke partijen, zo stelt hij, waagt het om vlak voor de verkiezingen het centrumplan ter discussie te stellen. Op zichzelf is dat overigens niet zo vreemd. De Raad, er was geen enkele uitzondering, besliste unaniem voor het centrumplan Haaren. En waarom zou je iets waarover iedereen het eens is ter discussie stellen?

Toch is dat wat al te gemakkelijk. Over de uitgangspunten zijn we het inderdaad eens. Nog maar eens heel kort samengevat, op het gevaar af dat belangrijke zaken niet genoemd

worden. Iedereen realiseert zich dat de scholen, ouderenhuisvesting en het gemeenschapshuis hopeloos verouderd en achterhaald zijn en dat adequate vervanging eigenlijk gisteren had moeten plaatsvinden. Iedere fractie in de Raad was het er over eens dat er multi-functionele voorzieningen moesten komen waar niet het ieder voor zich principe, maar het

gemeenschappelijk belang voorop moest staan. Van VVD tot Progressief ’96 en dat wat er tussen in zit, besefte men dat daarbij woningen gebouwd moesten worden, het liefst voor de

kwetsbare doelgroepen. Bovenal: Haaren zou als kleine gemeente dit mega project naar alle waarschijnlijkheid niet alleen kunnen financieren waardoor een overeenkomst met een sterke partner, in dit geval het Heem, meer dan welkom was. Die uitgangspunten staan in ieder geval voor Progressief ’96 nog recht overeind, en naar ik veronderstel, want ik hoor verder niks, ook voor alle andere partijen.

Er is inmiddels echter wel wat veranderd. De Raad van State heeft onomwonden “nee” tegen het voorliggende plan gezegd. Het is allemaal te groot, te hoog en te massaal. Daarmee

onderstreept de Raad van State een belangrijk bezwaar dat ook in de Haarense gemeenschap wordt gehoord. En dat betekent dat de Raad, of ze wil of niet, in de komende periode

gedwongen wordt een belangrijk deel van het huiswerk over te doen, zonder daarbij de uitgangspunten geweld aan te doen. Laten we in godsnaam niet denken dat verlaging van een

muurtje of enige groenaanplant uitkomst zou kunnen bieden. Het plan zal echt “Raad van State-proof” moeten worden gemaakt en daarvoor is meer dan een simpele aanpassing nodig.

Een troost. Hoe betreurenswaardig dit tijdverlies ook is, het verschaft ons wel de tijd gezamenlijk met anderen ook de resterende knelpunten aan de orde te stellen.

Zo, dat is eruit! Nu maar hopen dat ook de anderen het centrumplan belangrijk genoeg vinden om het ook in deze verkiezingstijd niet links te laten liggen.

Jos Barends

Van alles en nog wat

10-02-2010

Een mens is tot de gekste dingen in staat. Zo heb ik op een wankel keukentrapje in de vrieskou verkiezingsaffiches staan plakken. Een normaal mens ziet daar van af. Toch bleek ik niet de enige idioot te zijn: van de concurrentie hingen ze er al….

Op een fotootje was een dezer dagen een Haarense lijsttrekker samen met Jan Peter Balkenende en Minister Eurlings te zien. Daar heb ik nou echt geen zin in. Je gaat niet naast Van Persie en Robben op de foto als je zelf niet kunt voetballen. Enig leedvermaak was mij niet vreemd toen diezelfde lijstrekker in een filmpje, met een helm op zijn kop, in een rioolbuis was gekropen om ons benauwd toe te roepen dat hij bouwde aan Haaren. Humor, weliswaar onbedoeld, is welkom in deze verkiezingsstrijd.

Afgelopen week werden de dorpsontwikkelingsplannen weer eens besproken. Wat opviel was, dat wederom “bouwen” centraal stond. Evenals alle voorgaande colleges, zijn ook

Brenninkmeijer c.s. er niet in geslaagd op dat gebied concrete resultaten te presenteren. Dat is overigens geen verwijt. Er is meer dan voldoende energie in gestoken. Ik ben ervan overtuigd dat de komende 4 jaar, dat is dus niet de verdienste van het dan zittende college, misschien meer gebouwd wordt dan ons lief is. Voor wie namelijk? Starters en senioren? Het valt te betwijfelen. Wat ik dan mis in de discussie over de dorpen is, hoe we de leefomgeving van de huidige inwoners kunnen verbeteren. Heel simpel: ik heb nog weinig gehoord over aanpassing en onderhoud aan speelvoorzieningen en realisering van trapveldjes voor de jeugd. Niemand sprak over instandhouding en uitbreiding van het voorzieningenniveau in de dorpen. De omgeving van de scholen werd niet genoemd. Waarmee ik maar wil zeggen dat we ons niet alleen blind moeten staren op “bouwen” maar ook aandacht moeten besteden aan hoe we Haaren aantrekkelijk houden voor de inwoners van nu, en hen die zich hier willen vestigen.

Afgelopen weekend naar V.V. Helvoirt geweest. Waterkoud, en de wedstrijd maakte het er niet beter op. Toch geen verloren middag. Want daar, langs de lijn, vernam ik dat het al jaren de vurige wens van V.V. Helvoirt en de voetbalverenigingen uit de andere dorpen is, over een kunstgrasveld te beschikken. Tot nog toe een onbespreekbare zaak voor de gemeente Haaren in verband met de kosten. Maar hopelijk niet voor lang meer. Want tot mijn onuitsprekelijke vreugde heeft ook Samenwerking in alle openbaarheid uitgesproken er serieus over na te willen denken. En dat bedoel ik o.a. met leefbaarheid. Honderden inwoners van onze dorpen zijn actief of passief betrokken bij de voetbalsport. De accommodaties zijn nauwelijks berekend op die aantallen en elke vereniging breekt zich het hoofd hoe het de capaciteit kan uitbreiden en de velden intensiever kan laten bespelen. Ziet de zegenrijke invloed van naderende verkiezingen: we zetten dit onderwerp op de agenda! Die velden moeten weliswaar duur betaald worden, maar we hebben daar een uitstekende oplossing voor. Aan de Helvoirtseweg komt een splinternieuwe brandweerkazerne met alle toeters en bellen die je maar kan verzinnen. Als het College z’n zin krijgt, komt daar een splinternieuwe, maar volstrekt overbodige uitrukkazerne in Helvoirt, op 5 minuten afstand, bij. Kosten: 1,4 miljoen. Als we die centen nou eens konden besteden aan een verbetering van ons voorzieningenniveau, in dit geval onze voetbalaccommodaties, dan maken we een hoop mensen blij.

Voor meerdere suggesties tot blijdschap verwijs ik u ten slotte naar www.daaromprogressief.nl

Jos Barends

Verkiezingsstrijd

03-02-2010

In verkiezingstijd blijken raadsleden tot de gekste dingen in staat. Zo zag ik de lijstaanvoerder met een grote CDA vlag op een van onze pas aangelegde fietspaden. Nu heb ik de man nog nooit op een fiets gezien, laat staan met een ongemakkelijke vlag in de hand, maar het wonderlijke was dat hij persoonlijk verantwoordelijk bleek voor de aanleg van dat fietspad. En niet alleen dat fietspad was aan zijn persoonlijk ingrijpen te danken. Ook de aanhoudende zorg voor de minima en de bevriezing van de gemeentelijke lasten bleken, tot ieders verwondering, volledig zijn verdienste. Omdat niemand de afgelopen 4 jaar iets van die huzarenstukjes gemerkt heeft, is het goed dat ze nu door de betrokkene zelf onder de aandacht worden gebracht.

Een merkwaardige bijdrage aan de verkiezingstijd was ook een anoniem stukje van de VVD. Het betreft een gedegen artikel over het verderfelijke karakter van de andere 3 partijen en

hoe gunstig de liberalen daar wel bij afsteken. Zij immers doen niet mee aan het goedkope moddergevecht maar verschaffen de kiezer gedegen en vooral volledige informatie. Behalve

de VVD weet ik nu, wordt door anderen aan de Haarense politiek gestalte gegeven in donkere krochten en ongure achterkamertjes omdat het zaken betreft die het daglicht niet kunnen

dragen. Even komen de mega-stallen ook nog aan bod. Als een leeuw hebben ze ertegen gevochten.

Om met het laatste te beginnen. Ze deden inderdaad mee nadat de bevolking zich deed horen. Daarvoor was het muisstil. Wat echter het meest verbaast, is de schets van Haaren als

politieke poel van verderf. Tot nog toe heb ik immers nog helemaal niets gemerkt van moddergooien, een bedenkelijke moraal, of heftige persoonlijke aanvallen. Alle partijen, dus

ook de VVD, gedragen zich tot dusverre keurig, misschien zelfs een beetje saai. Het is dus niet nodig het lelieblanke karakter van de club aan te tonen door de anderen zwart te maken.

De VVD doet niet mee aan achterkamertjespolitiek. Voor het gemak gooit ze die op één hoop met een besloten vergadering van de raad, in totaal slechts twee keer door mij meegemaakt. Beide keren volstrekt terecht omdat het risico bestond dat de gemeenschap Haaren geschaad zou worden als de informatie op straat kwam te liggen. Onze liberale vrienden hebben die vergaderingen bijgewoond zonder op dat moment een woord van protest. Ze begrepen immers, althans op dat moment, het belang van de zaak. Voor de rest niks achterkamertjes. Elke politieke partij is dolblij als u in alle openheid, frank en vrij, even langs komt, en we ventileren onze mening graag in alle openbaarheid.

Hoe zit het eigenlijk met Progressief ’96? Doen zij er dan helemaal niet aan mee? Natuurlijk wel. Vanmiddag hebben we een spotje van een minuut opgenomen waarbij wij met z’n vieren in een echte studio als progressieve raadsleden in één zinnetje mochten zeggen hoe voortreffelijk we wel zijn. Dat valt nog niet mee met een camera erbij. Eén zin! Meestal

hebben we er meer nodig. Ik voelde me er dan ook hoogst ongemakkelijk bij.
Bovendien zult u ons binnenkort aantreffen bij Albert Heijn of op de gemeentewerf waar we onze verdiensten aan de man zullen brengen. We onderscheiden ons dan ook in niets van de

anderen. Behalve uiteraard dat we beter zijn dan zij. Maar dat wist u hopelijk al.

Jos Barends

Eindelijk succes!

27-01-2010

De kersverse lijsttrekker van het CDA met Balkenende op de foto. De premier steunt de heer Suurmeijer in deze barre tijden. Hij zal het inderdaad nodig hebben gezien z’n verdediging van de, behalve uiteraard het CDA, unaniem door de raad weggezonden wethouder.

Want de heer Suurmeijer was niet bepaald in vorm. Om met Peter Corvers te spreken: een blinde, en ongenuanceerde aanval op alles en iedereen waar behoedzaam en tactvol handelen

geboden was. In plaats van de hand in eigen boezem te steken en oog te hebben voor wat iedere objectieve toeschouwer zag, n.l. een wethouder die door tomeloze ambitie gedreven de

raad onjuist en onvolledig informeerde, kregen anderen de schuld. Sommige bijdragen behoeven geen weerwoord. Ze diskwalificeren zichzelf, en dat was hier het geval.

In het Haarens Klokje stelt het CDA zich genuanceerder op dan in de Raad. Ze voelen zich nog steeds verongelijkt, snappen er, “ondanks de lange betogen van de heer Van Pinxsteren

en Barends” nog steeds niets van waarom hun paradepaard ijlings vervangen moest worden, maar de toon is een stuk rustiger, wat minder overspannen. Als het niet lukt iemand in een

met feiten onderbouwd betoog te overtuigen, moet je het er uiteindelijk noodgedwongen bij laten. Het zij zo! Interessanter is de CDA opvatting dat een mega-stal als die van Vugts

een paradijs voor mens en dier is op basis van de nieuwste technieken en de hoge eisen die aan dierenwelzijn worden gesteld. Wij verschillen met het CDA van mening maar precies

….daar hadden we met de wethouder vanaf juni 2009, maar ook voor die tijd, inhoudelijk over willen discussiëren. Die discussie werd echter op voorhand, met een grenzeloze arrogantie, steeds weer naar de prullenmand verwezen. Ik hoor het de burgemeester nog zeggen bij mijn zoveelste verzoek de zaak op de agenda te zetten. “Is die plaat inmiddels niet grijs gedraaid, meneer Barends?” God zij dank niet! Hij wordt inmiddels ook door anderen beluisterd. Voor die tijd was mijn positie weinig benijdenswaardig: roepende in de woestijn.

Op de avond van zijn wegzenden, kwam de wethouder opeens met zeer verregaande concessies. Die morgen nog waren er nieuwe afspraken met Vugts gemaakt, zijn tas puilde uit van de informatie die nu opeens wel aan de raad verstrekt zou worden, en onze motie werd plotseling door hem omarmd. Het CDA beklaagt zich tot op heden nog waarom de wethouder zich niet mocht en kon verdedigen. Het ging toch om de zaak zelve? Het CDA concludeert dan ook “dat de wethouder onterecht naar huis is gestuurd en de inwoners van Haaren helaas nog extra de dupe zijn door deze actie van VVD en P’96 omdat aan de mogelijkheid van uitbreiding van bouwvlak tot 2,5 ha en dus bouwen van mega-stallen niets is gedaan.”

Voor de zoveelste keer. De wethouder werd niet weggestuurd om de zaak zelf, maar om het bewust onjuist verstrekken of achterhouden van informatie Maar inderdaad. Oneindig veel

belangrijker is de zaak zelf. Welnu. De 8 bouwaanvragen van de heer Vugts voor zijn megastal worden niet in behandeling genomen, al zijn plannen zijn tot nader order compleet teruggefloten, of zoals Ron Lodewijks het in het Brabants Dagblad formuleerde: “de gemeenteraad van Haaren is het gelukt ondernemer Wim Vugts de voet dwars te zetten bij de

vestiging van 2 aaneengesloten varkenshouderijen tot een megacomplex.” Ook inhoudelijk krijgt het CDA dus het deksel op de neus. Want waar zij de megastal verdedigen en stellen

dat er niets gedaan wordt, is de raad, behalve het CDA, is er in geslaagd de onzalige plannen van Vugts af te schieten. En daar zijn wij als Progressieven hartstikke trots op!

Jos Barends

Stinkt het?

06-01-2010

Vaak begrijp ik waarom bijna niemand voor een raadslidmaatschap is te porren. Zoals vandaag. Voor me ligt een stuk voor de komende vergadering waar ik geen touw aan kan

vastknopen. Wat moet je met de volgende zin? “Het risico bestaat dat de Raad van State de woningclusters ziet als buitengebied waardoor deze getoetst moeten worden aan de ruimere

norm van 14,0 OUE/m3”. Of: “Voor de bebouwde kom moet de norm liggen tussen 0,1 en 14,0 OUE/m3, voor het buitengebied tussen 3,0 en 35, 0 OUE/m3. Wij adviseren u …..” En dan komt

het ambtelijk advies waarover wij als raad mogen beslissen. Het blijft een merkwaardige hobby: raadslid van de gemeente Haaren. Enige tijd geleden aanvaardde de raad enthousiast

een voorstel om voortaan de voorstellen te formuleren in normaal Nederlands. Het is immers wel zo makkelijk als iedereen weet waarover het gaat. Dat we daar kennelijk nog niet helemaal in geslaagd zijn, mag geen beletsel zijn het steeds weer te proberen. Volhouden maar!

Toch heb ik wel ongeveer door waar het over gaat. Dat staat er namelijk boven. “Verordening geurhinder veehouderij gemeente Haaren 2009”. Geen lectuur om onmiddellijk opgewonden

door te raken. U zult zeggen: dan lees je het toch niet. Laat dat aan de specialisten van het CDA over. Maar zo gemakkelijk ligt dat nou ook weer niet. Want voor zover ik het nu begrijp worden de teugels voor wat de stankcirkels betreft in het ene gebied aangehaald terwijl ze in het andere gebied juist gevierd worden, en dat alles gebaseerd op voor mij

ondoorgrondelijke motieven. “Maak je niet zo druk man”, hoor ik u denken. Wat interesseren jou die stankcirkels. Toch wel wat. Want in het verhaal wordt een verruiming van de

normering voorgesteld in Biezenmortel in de buurt van, bij geruchte vernomen, een nog te vergunnen mega bedrijf. Nee, geen varkens dit keer. Als het doorgaat wordt het een mega-ren voor ik geloof 160.000 kippen. (Ik kan er een paar duizend naast zitten) De vraag is natuurlijk interessant of er een verband bestaat tussen de stankcirkel aldaar en die kippenren.

Laat ik het heel duidelijk stellen, met de hand op het hart. Ik heb geen idee wat er precies aan de hand zou kunnen zijn. Misschien wel helemaal niets! Maar we zijn een beetje argwanend geworden. Je stelt immers een bestemmingsplan buitengebied vast, en je blijkt er een mega stal gratis en voor niks bij te hebben gekregen. Je zult straks toch te horen krijgen dat al die kippen een logisch gevolg zijn van het eerder genomen besluit tot verruiming van stankcirkels!
“Ja, Barends. Had je toen niet zo stom moeten zijn! Opletten!”.

En daarom ga ik morgen fijn naar de desbetreffende ambtenaar om me alles uit te laten leggen. Die heeft er n.l. verstand van en het eindoordeel ligt bij de raad..
Waarschijnlijk is er helemaal niks mis, is een kritische beschouwing niet nodig. Dan kan het voorstel zoals zo vele andere in de la maar hebben we als gewoonlijk ons best voor u gedaan.
En dat blijven we doen!

Jos Barends

Oud en Nieuw

30-12-2009

Begin jaren ’90 van de vorige eeuw liepen de emoties hoog op. Rosmalen, Liempde, Moergestel en al die andere mooie Brabantse dorpen werden stuk voor stuk slachtoffer van de herindeling. Handtekeningenacties, demonstraties, en een heuse “bezetting” van het Provinciehuis volgden. Het mocht allemaal niet baten. Al die dorpjes gingen voor de bijl. En Haaren? Dat leek er goed vanaf te komen. Want op basis van iets wat op vrijwilligheid leek, werden 4 dorpen aaneengesmeed tot Haaren, een groene buffer tussen verstedelijkte gebieden. Echter nog steeds te klein als tafellaken maar te groot voor servet.

Hoe voelen zich de demonstranten van toen op dit moment? Nog steeds heimwee naar die kleine dorpsgemeenschap met dat eigen gemeentehuis. Ik geloof er niets van en wel omdat de binding met het dorp bleef bestaan. Daar veranderde de herindeling niets aan. En dat men zijn paspoort, rijbewijs en bouwvergunning elders moest halen, bleek geen al te groot bezwaar. Hier en daar zaten er zelfs voordelen aan: men werd soms sneller, vakkundiger, vriendelijker en goedkoper geholpen!

Wederom ligt er een toekomstvisie voor Haaren op tafel. Dit keer een van Dr. Boogers uit Tilburg. Het is een “Onderzoek naar de bestuurlijke opgaven, potenties, knelpunten en ontwikkelingsperspectieven van de gemeente Haaren”. Een mondvol voor de conclusie van de heer Boogers dat Haaren te klein is om zijn inwoners naar tevredenheid te kunnen dienen. Hij pleit voor herindeling, maar verregaande samenwerking met een grotere gemeente zou ook helpen.

Hoe heeft de raad gereageerd op dat rapport? Unaniem is men van mening dat aansluiting gezocht moet worden bij een grotere ambtelijke organisatie om nog aan de behoeften van onze klanten te kunnen voldoen. De gemeenten krijgen steeds meer taken toegeschoven en dat kan Haaren alleen niet meer behappen. Maar hoe zo’n samenwerking er dan uit moet zien en met wie? Geen idee. Progressief ’96 heeft als enige de mogelijkheid van herindeling niet op voorhand afgewezen. Eerlijk gezegd: wij twijfelen. Enerzijds moet je er niet aan denken de jarenlange herindelings-ellende nog een keer te moeten meemaken: we zijn er bestuurlijk net een beetje boven op. Al die ambtenaren toen uit die afzonderlijke gemeentehuizen die opeens allemaal directeur moesten worden in de nieuwe organisatie. Niet meer aan denken… Anderzijds .Wat is de toegevoegde waarde van een eigen College en een eigen raad als de ambtelijke organisatie volledig opgaat in een groter geheel? Zo veel beter dan andere bestuurders zijn we hier nou ook weer niet. Sentimentele redenen? Haarense inwoners bestaan niet, behalve als ze in het dorp zelf wonen. Men voelt zich verbonden met Esch, Biezenmortel of Esch. Maar met Groot Haaren? Ik geloof er niks van.

Wat heb je nu aan een twijfelend raadslid? Is het niet veel verstandiger, zoals de VVD, in de eigen voortreffelijkheid te geloven en het woord “herindeling” besmet te verklaren?
Misschien wel. Toch kiezen wij voor een andere oplossing. Als iets zich leent, voor een bindende uitspraak van de inwoners, is het dit wel. Wij hebben de wijsheid echt niet in pacht.

Daarom: eerst een uitspraak van de mensen zelf! En wie zouden wij dan wel zijn om zo’n uitspraak opzij te leggen!

Een voorspoedig en vooral gezond 2010 toegewenst door

Jos Barends

Uithuilen en opnieuw beginnen

23-12-2009

Is het leuk een wethouder naar huis te sturen? Helemaal niet! Was het nou wel nodig? Jazeker wel! Heeft hij eigenlijk begrepen waarom hij die motie van wantrouwen aan zijn broek kreeg? Helaas tot op de dag van vandaag niet. Want iedereen spande volgens hem samen vanwege de verkiezingen. En de avond van zijn val had hij zijn tas vol met argumenten om de raad te overtuigen. Diezelfde ochtend nog had hij een deal met de heer Vugts gesloten waar we van op zouden kijken. Maar de raad wilde niet luisteren. Terecht. Want vanaf juli hebben we, de laatste weken god zij dank gesteund door VVD en Samenwerking, gesmeekt om informatie over mega stallen in het buitengebied. We kregen telkens weer een botte weigering. Nagenoeg elke raadsvergadering hebben we gevraagd de zaak op de agenda te mogen zetten. Een hooghartig “nee” was het antwoord. Toch lukte het ons uiteindelijk vragen te stellen. Uit de antwoorden bleek klip en klaar dat de wethouder belangrijke informatie achterhield, zich in strijd met de waarheid uitliet, en het de raad daardoor onmogelijk maakte te oordelen. Zo werd het ook in een motie verwoord door VVD en Progressief ’96, gesteund door Samenwerking ‘95. Niet leuk, maar behalve het CDA door iedereen als noodzakelijk beschouwd.

“We hebben toch niets te vertellen. Ze doen maar, luisteren doen ze toch niet”. Als iets het tegendeel bewijst is het de zaak rond de mega stallen. Als het er echt om gaat, mensen zich rechtstreeks betrokken voelen, hebben ze wel degelijk invloed . Dat is de democratische winst in Haaren van de afgelopen maanden. En ik knoop er onmiddellijk iets aan vast: ga in ieder geval begin maart naar de stembus.

Wethouder Brenninkmeijer weg. Maar oneindig veel belangrijker is hoe het nu verder moet met de zaak zelf. Daar gaat het per slot van rekening om! Voor Progressief ’96 is het heel eenvoudig: kappen met grootschalige, industrieel agrarische ontwikkelingen in ons buitengebied. Zo snel mogelijk. Toch moeten we eerst inventariseren wat de schade is die inmiddels is aangericht. Wat zijn de afspraken die gemaakt zijn tussen ex-wethouder Brenninkmeijer en de heer Vugts? Wat is nu eigenlijk het standpunt van de Provincie? Hoe ver is de procedure gevorderd? Als raad tastten we tot nu toe in het duister. Maar ik ben intussen heel optimistisch over de uitkomst. Het feest Vugts gaat niet door. Mede door uw inzet. Bedankt daarvoor namens Progressief ’96.

Rest mij nog u hele fijne feestdagen te wensen en een voorspoedig en vooral gezond 2010.

Jos Barends

De palen van Dik

16-12-2009

Het Brabants Dagblad kun je niet missen. Geen dag. De heer Dik heeft in strijd met het bestemmingsplan 4 palen van liefst 1,80 hoog in zijn tuin gezet. De boef! Gelukkig stond een levensgrote foto van de oud KPN-topman bij het artikel zodat er geen misverstand kan ontstaan over de dader: een groot kapitalist die denkt z’n gang te kunnen gaan. Wel ontbrak het balkje over zijn ogen en de naam was voluit geschreven. Dat vind ik nou niet netjes. In soortgelijke gevallen dient de aanduiding W.D. te worden gebruikt. Maar verder prima hoor. Met name de kordate wijze van optreden van het college dwingt respect af. “De bouwstop is terecht opgelegd. Onze toezichthouder kan geen oogje dicht dichtknijpen”. Terecht. 4 Palen. 1,80 m. Wat denkt hij wel!

Als ik het geweten had, had de heer Dik overigens gratis advies van mij gekregen hoe je zoiets aan de steel steekt, want ik heb er inmiddels verstand van. Zulke dingen moet je in Haaren van te voren regelen, liefst als vrienden onder elkaar. Neem als strikt willekeurig voorbeeld de vestiging van een mega stal met 20.000 varkens in het buitengebied. Wanneer je dat voor elkaar wil krijgen, is vooral zwijgzaamheid geboden, maar dat is niet genoeg. De Provincie staat immers geen bedrijven toe die groter zijn dan 1,5 ha. Om dan toch 2 x 2,5 ha te kunnen bebouwen moet je dat plannetje vlak voordat de Provinciale richtlijn van kracht wordt in het bestemmingsplan fietsen. Geen haan die er naar kraait; geen vinger meer achter te krijgen! Zelfs de toezichthouder heeft het nakijken. U zult zeggen: dat kan toch niet? 5 Ha voor een varkensstal? Nee, maar daar hebben we het volgende op gevonden. We delen het perceel op in ongeveer 2 gelijke delen door 2 potloodlijntjes op de tekening aan te brengen. Binnen die lijntjes mag formeel niet gebouwd worden, en zo ontstaan 2 bedrijven die elk voor zich een vergunning kunnen aanvragen en formeel niets met elkaar te maken hebben. Slim hè?

En al die varkens dan? Heel eenvoudig: op die duizenden varkens blijf je steeds één onder het richtgetal. Zo vraag je geen 900, maar 899 zeugen aan, rommel je wat met de aantallen gespeende biggen, en zorg je er voor - op papier - dat het totaal aantal varkens net onder de 20.000 blijft. Zo doe je dat meneer Dik. Alles overeenkomstig het bestemmingsplan. Met 4 paaltjes moet dat nog veel eenvoudiger gaan.

Rest nog de rol van de toezichthouder. Een paar paaltjes zijn te overzien. Maar wie telt 20.000 varkens? Heel simpel. Die telt hij niet. Hij beperkt zich tot de kleine zaken. De kruimeldieven, zogezegd. Mijn laatste advies luidt dan ook dat je het gelijk groots aan moet pakken in Haaren. Slechts scharrelaars lopen de kans gepakt te worden.

Jos Barends

Advent

07-12-2009

Da’s stom! Wat? Ga je vlak voor de verkiezingen een beetje reclame voor anderen maken!

Heeft u dat ook wel eens? Eigenlijk is het niet zo slim als je de concurrentie het grootste gelijk van de vismarkt geeft. Peter den Ouden van Samenwerking ’95 heeft wethouder Brenninkmeijer van het CDA er meermalen op gewezen dat tijdens de afgelopen 4 jaar nauwelijks gebouwd is. Ja, op papier zoals in alle afgelopen periodes. Nu ligt het in de lijn der verwachting dat er in de komende raadsperiode misschien meer gebouwd gaat worden dan ons lief is. Ik bedoel echt, met stenen. De verdienste van het komende college, van welke samenstelling dan ook, na de raadsverkiezingen? Geenszins. Het is toeval. De inspanningen van de voorgaande colleges zorgen ervoor dat er straks geoogst kan worden..

Maar waarvoor Peter den Ouden door de heer Brenninkmeijer telkens weer als een klein kind in de hoek werd gezet, was zijn terugkerende vraag voor wie we nou eigenlijk gaan bouwen. Zijn voortdurend terugkerend pleidooi, evenals dat van Progressief ’96, is: voor senioren en vooral voor jongeren. We dreigen immers in een situatie te verzeilen waarbij dure woningen en appartementen voor “buitenstaanders” gebouwd gaan worden, misschien wel voor leegstand, waar niemand mee gebaat is.

De afgelopen week kwam het onderwerp weer eens langs. Wethouder Brenninkmeijer roemde opnieuw de eigen verdienste op het gebied van de woningbouw en refereerde daarbij aan een officiële enquête onder de jongeren in Haaren. Die wees uit dat de jongeren buitengewoon tevreden zouden zijn over de hen ter beschikking staande woonruimte. Waarop Wil van Pinxsteren, VVD, fijntjes opmerkte of dan ook al die jonge mensen die Haaren inmiddels gedwongen verlaten hebben werden geënquêteerd. Nee, dat niet, maar uitgangspunt van Brenninkmeijers beleid blijft de officiële enquête.

Bovendien zou de Woonveste in Haaren een klein aantal heel geschikte woningen juist voor jongeren ter beschikking hebben. Om die bereikbaar te maken voor de doelgroep moeten er veel meer goedkope woningen gebouwd worden zodat er doorstroming kan plaatsvinden.
En als nu eens al die mensen die in die woningen zitten, gewoon lekker blijven zitten waar ze zijn? Of omdat ze tot de “kansarmen” behoren, die van z’n levensdagen geen koopwoning kunnen kopen, of omdat ze bijvoorbeeld tot de groep asielzoekers behoren waarvoor de gemeente een verplichting tot beschikbaarstelling van woonruimte heeft? Juist, ja. Dan komt er van die doorstroming geen fluit terecht. En dan blijven jongeren uit Haaren aangewezen op omringende gemeenten.

Dit nu constateerden Samenwerking ’95, VVD, en ondergetekende eendrachtig. Wees er van overtuigd beste lezer, dat ik m’n best heb gedaan in deze Advent-tijd ook iets positiefs op dit gebied van het CDA te vinden. Het is me helaas niet gelukt, maar ik blijf zoeken. U hoort nog van mij.

Jos Barends

De onderbuik

29-11-2009

Het Haarens Klokje is mijn lijfblad. Wekelijks valt ook De Leye bij ons op de mat maar dat blaadje gebruiken wij hoofdzakelijk om aangebroken verfpotten op te zetten. Oneerbiedig, want wekelijks verzorgt onze College er een column in waarin het ons vaderlijk toespreekt over wat de moeite waard lijkt in onze gemeente. De toonzetting was altijd gematigd, bedaard en wat afstandelijk.

Tot vorige week. CDA wethouder Brenninkmeijer was dit keer aan de beurt en hij haalde fors uit naar de andere politieke partijen naar aanleiding van de Algemene Politieke Beschouwingen. Het kwam er in het kort op neer dat alle zegen de afgelopen 4 jaar uitsluitend op het conto van het CDA moet worden geschreven. Samenwerking ’95 daarentegen heeft de feiten alleen maar verdraaid ten gunste van het eigen standpunt, de VVD besteedde uitsluitend aandacht aan Groot Haaren, Udenhout erbij, en de Progressieven lieten het bij het aanwakkeren van onderbuikgevoelens omtrent de vestiging van 2 varkensstalletjes in het buitengebied. Hij deed daarbij schromelijk tekort aan wat de VVD en met name Samenwerking ’95 feitelijk te vertellen hadden. En als hij uit de Algemene Beschouwingen van Progressief ’96 alleen de aanwakkering van “onderbuikgevoelens” bij de dreigende vestiging van een Mega-stal heeft gepeurd, moet hij tijdens ons betoog even weg zijn geweest. Afgezien daarvan: wij koesteren onze onderbuik zolang we die delen met 1200 Haarense inwoners en tienduizenden anderen in Brabant.

Brenninkmeijers wat overspannen reactie is wel te verklaren. Iedereen wordt wat zenuwachtig voor de komende raadsverkiezingen in maart en vooral als je net tot lijsttrekker van het CDA bent benoemd. Hij gaat dat echter doen op uitdrukkelijke voorwaarde dat hij niet in de Raad gaat zitten, omdat hij alleen als wethouder wil terugkeren. Dat is een beetje raar. Inwoners van Haaren kunnen alleen raadsleden kiezen voor de Raad, het hoogste orgaan in de gemeente. Wethouders worden niet rechtstreeks gekozen en kunnen na de verkiezingen ook van buiten de gemeente worden aangetrokken. Haaren bijvoorbeeld, heeft een hele goede. Wat moeten burgers met hun stem op Brenninkmeijer als het CDA, en dat is niet denkbeeldig, helemaal niet in aanmerking komt voor het pluche van een wethouderszetel. Pech gehad dan?

Maar wat het meeste stoort is de politieke arrogantie die er achter schuil gaat: de mogelijkheid dat het CDA geen wethouder levert zou slechts theoretisch zijn en het politieke handwerk in de Raad, de volksvertegenwoordiging, is voor de tweede garnituur.

Donderdag 17 december mogen wij overigens eindelijk met hem in debat over een ondernemer die in varkens doet en zijn locatiekeuze. De Raad heeft dat ten langen leste afgedwongen. De fractie van de onderbuikgevoelens kijkt er naar uit!

Jos Barends

Da's mooi man: Democratie

22-11-2009

Donderdagavond 26 november om 19.30 uur biedt het actiecomité “Megastallen Nee” het College namens de Haarense inwoners 1200 handtekeningen aan. Het zijn even zo vele stemmen tegen het onzinnige voornemen een megastal met 20.000 varkens op 900 m. van de dorpskern toe te staan.

Progressief ’96 had graag direct na de inspraak van de initiatiefnemers en het aanbieden van de handtekeningen een debat gevoerd over de plannen van de heer Vugts en die van wethouder Brenninkmeijer, die inmiddels weinig van elkaar lijken te verschillen. “Zo’n debat is toch logisch”, zult u zeggen. Mensen hebben er immers recht op te weten wat hun volksvertegenwoordigers er van vinden. Bovendien was het tot nu toe een goede gewoonte het verzoek om toevoeging van een agendapunt altijd toe te staan.
Maar zo gemakkelijk ligt het in dit geval niet. Formeel bepalen de fracties de te behandelen agendapunten en laat nu net de kwestie Vugts niet op de agenda te mogen: VVD en CDA, een meerderheid in de Raad, voelen er helemaal niets voor. Progressief ’96 heeft geen idee waarom maar wij weten wel dat al onze pogingen in de afgelopen maanden de zaak Vugts bespreekbaar te maken, strandden op die 2 partijen.
“Bezopen”, zegt u? Dat vinden wij ook. Maar de kans is groot dat in de raadsvergadering van 26 november over stoeptegels tot lantaarnpalen mag worden gesproken, maar varkens pas weer aan de orde zijn als de stal er staat.

Het dossier Vugts heeft - zo blijkt uit ons eigen onderzoekje - een inmiddels niet geringe omvang. Toch weet de raad nog helemaal van niks. Want wederom: wat we ook op dat gebied in de afgelopen maanden geprobeerd hebben aan feitelijke informatie boven water te krijgen, het is ons niet gelukt. Zelden hebben we wethouder Brenninkmeijer zo bescheiden en vooral terughoudend gezien!

God zij dank communiceert hij wel met ons via het Brabants Dagblad van zaterdag 21 november. Hij geeft daarin aan dat het verzet van Progressief ’96 als verkiezingsstunt moet worden beschouwd. Bovendien zal hij op 26 november - hij mag dat wel - toelichten wat er “werkelijk gaat gebeuren in het gebied Holstraat”. Tevens zal hij op korte termijn een excursie organiseren naar een of meer megastallen. U denkt dat ik dit allemaal verzin omdat het te gek voor woorden is? Echt niet. Hij meent het echt!

Toch is het de moeite waard donderdag naar het gemeentehuis te komen. Op de agenda staat immers ook hoe we de opkomst bij de raadsverkiezingen kunnen vergroten: nog meer folders in de bus. Maar wanneer comité en wethouder zijn uitgesproken, is de kans niet gering dat wij onze mond moeten houden op straffe van verwijdering uit de raadzaal. Het mocht eens ergens over gaan ….

Jos Barends

Het wel en wee van OZB

16-11-2009

Maart van dit jaar kreeg heer B. z’n OZB-aanslag. Zijn huis was in een jaar tijd met € 100.000.- in waarde gestegen, althans op papier volgens de gemeente Haaren. De jaren daarvoor had de waardestijging al enige records gebroken en omdat heer B. niet het risico wilde lopen in dit tempo binnen de kortste keren miljonair te worden, althans op papier, besloot hij een bezwaarschriftje in te dienen.

Hij betaalde inmiddels braaf zijn OZB-belasting omdat die binnen 3 weken moest worden voldaan en wachtte af. Het werd lente, de zomer brak aan, om uiteindelijk voor de herfst te wijken. Toen dan kreeg de heer B. een briefje. De gemeente had na rijp beraad en ernstige heroverweging besloten de belasting te handhaven. Pech gehad, B. Een schrale troost was dat hij in de gelegenheid werd gesteld tijdens een hoorzitting alsnog zijn bezwaren toe te lichten. Aldus geschiedde. Dat ze zijn huis hadden vergeleken met zogenaamde vergelijkbare objecten. Dat die vergelijking leek op die van een bejaardenflat met een kerktoren. Dat hij heel goed wist dat de zogenaamde peildatum nog voor de kredietcrisis lag, maar dat geen enkel huis, kredietcrisis of niet, binnen een jaar met een ton in waarde stijgt. Dat dus de taxateur of dronken, of niet geschikt voor zijn vak moest zijn geweest. Dat ….Maar opeens schoot hem te binnen dat de gemeente na zware heroverweging had besloten het oorspronkelijke bedrag te handhaven. En nieuwsgierig als hij was vroeg hij welke oude en nieuwe argumenten de gemeente Haaren tegen elkaar had afgewogen. Er was immers voldoende tijd geweest voor een grondige heroverweging: van maart t/m september. Wat toen volgde was een nare, en heel ongemakkelijke stilte waaruit de heer B. opmaakte dat er misschien wel helemaal niks was heroverwogen en dat er in de brief dus maar een beetje gejokt werd….

Nu wil het toeval dat de heer B. voor een poosje in de plaatselijke gemeenteraad zat. Zo kwam het dat de wethouder tijdens de algemene beschouwingen de volgende vraag kreeg: “De volgende peildatum van de OZB, de waardebepaling van de huizen, valt midden in de kredietcrisis. De waarde zal dus aanmerkelijk zijn gekelderd. Betekent dit dan dat de Haarense inwoners de volgende keer dan minder OZB hoeven te betalen? Bij de voortdurende waardestijging op papier werd het tot nog toe immers steeds meer”.

De VVD, anders altijd op de bres voor lastenverlichting, keek wat glazig; de wethouder diepzinnig. “Meneer B. Ik kan u verzekeren dat de OZB volgend jaar niet zal dalen. Dat kan de gemeentelijke begroting niet trekken. En nu al kan ik u zeggen dat in grote lijnen de taxatie van de waarde niet zal verschillen van die van vorig jaar”. Einde citaat. Burgers van Haaren: houd er alvast rekening mee. Want al wat hier gezegd werd, is waar. Ik ken heer B. namelijk tamelijk goed.

Jos Barends

Niet te geloven

09-11-2009

Het moet eind juni geweest zijn dat de Raad een stuk onder ogen kreeg waarin de wethouder een aantal afspraken maakte met ondernemer V. Het waren 5 bladzijden waarin hij beloofde zich voortaan, zoals normaal is voor elke gewone burger, aan de wet te houden. Met de hand op zijn hart ging heer V. akkoord met spoedige sloop van een paar illegale sleufsilo’s en een loods, het in de toekomst voldoen aan de brandvoorschriften, het stoppen met illegale opslag en verkoop van bouwmaterialen en het menswaardig huisvesten van arbeidsmigranten. En dan zijn we nog een aantal vergeten, maar anders wordt dit verhaal te lang. In ruil voor die goede voornemens zegde de gemeente toe constructief mee te denken over uitbreiding van V.’s bedrijf aan de Ruiting. Je kunt toch zeggen dat het een wat merkwaardige overeenkomst was.

Dan komt op 9 juli 2009 het bestemmingsplan buitengebied aan de orde. De totstandkoming van dat plan heeft jaren van voorbereiding gevraagd. Twee maal lag het ter inzage voor de Haarense inwoners die mochten reageren. Daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. Er werden tegen de 200 verzoeken en bezwaren ingediend. Die varieerden van schuurtjes die men liever wilde laten staan tot waterloopjes die droog vielen, het handhaven van bosjes, de mogelijkheid van een kinderdagverblijf in het buitengebied, de omvang van de minicamping enz. enz. Maar niemand maakte zich druk over 2 aaneengesloten bouwblokken aan de Holstraat/Kovelseweg, 5 ha groot op een steenworp afstand van het dorp Haaren, waar heer V. zijn megastal met 20.000 varkens zou gaan vestigen. En eigenlijk was dat niet eens zo verwonderlijk. De raad had immers inzage gehad in de wonderlijke afspraken tussen de wethouder en ondernemer V. waarin slechts sprake was van ontwikkelingen op de Ruiting. Pas heel laat, niet ver voor de definitieve behandeling van het plan buitengebied, bleek er nog een heel andere deal te liggen: V. was, of kon, eigenaar worden om zijn droom te realiseren. Een stal met 20.000 varkens. Eerlijk is eerlijk: men had het heel lang stil kunnen houden en er was dit keer niets uitgelekt.

De meeste sprookjes lopen goed af. Gelukkig immers kwamen we er achter vóór de definitieve vaststelling van het bestemmingsplan. Progressief ’96 diende dan ook tijdens de zitting van 1 oktober j.l. een amendement in
dat de Raad van Haaren, overwegende dat
• 2 bouwblokken tussen Kovelseweg en Holstraat aan elkaar geschakeld kunnen worden waardoor de komst van een megavarkensstal aldaar mogelijk wordt
• dit voor het gebied Holleneind/Kreiteheide, ja voor heel Haaren, een rampzalige ontwikkeling zou betekenen
besluit:
• de bestemmingsvoorschriften van het bestemmingsplan zodanig te wijzigen dat genoemde ontwikkelingen in de kiem gesmoord kunnen worden.

En wat deden VVD, Samenwerking en CDA? Die stemden tegen dit amendement. De redenen? Ik heb ze niet gehoord. Misschien een ode aan het vrije ondernemerschap, hoe meer varkens hoe meer vreugd of zonde van het vele werk om alsnog het bestemmingsplan af te stemmen. Progressief ’96 deed dat als enige wel maar de bittere smaak van dit slecht eindigende sprookje blijft.

Eén troost: V. heeft inmiddels zijn hobby-aanvraag ingediend. Om aan de allerstrengste milieu toetsing te ontkomen, blijft hij op die 20.000 varkens exact één big onder het toegestane aantal. Benieuwd welke ambtenaar dat gaat controleren!

Jos Barends

Mega terrein

02-11-2009

Vanmiddag naar het voetballen geweest. Leuke wedstrijd: Nemelaer tegen de amateurs van PSV werd 1-1. Ondanks de stromende regen lag het veld er prima bij. Al met al een flinke oppervlakte daar bij Nemelaer. Drie volwaardige velden en een oefenveld. Het is echter helemaal niets vergeleken bij de oppervlakte die de heer V. mag bebouwen voor zijn 20.000 varkens. Hij heeft de beschikking over 7 aaneengesloten volwaardige voetbalvelden voor zijn beestjes aan de Kovelseweg op een steenworp afstand van Haaren. Zaterdag 31 oktober stond er een klein maar niet onbelangrijk artikeltje in het Brabants Dagblad. De heer V., wethouder Brenninkmeijer en de Provincie lijken het roerend met elkaar eens te zijn. De realisatie van heer V. ‘s speeltje lijkt nog slechts een kwestie van tijd te zijn. Te meer omdat er een oorverdovende stilte heerst bij VVD, Samenwerking en vanzelfsprekend CDA, en er ook weinig geluiden worden vernomen vanuit het dorp. Vandaar nog maar eens een paar van de vragen die wij namens Progressief ’96 op 1 oktober aan het college hebben gesteld.

In het convenant, het afsprakenlijstje tussen wethouder Brenninkmeijer en de heer V, is uitsluitend en alleen sprake van medewerking aan ontwikkelingen op de Ruiting. De Kreiteheide is dan nog niet in beeld. De tweede termijn van de ter inzage legging van het bestemmingsplan buitengebied was toen al afgelopen. In het ter inzage liggende plan was aan de Kovelseweg nog geen sprake van een bouwvlak van 2.5 ha. De dreiging van een megastal was bij de ter inzage legging van het 2e concept niet te voorzien. Er zijn tientallen zienswijzen ingediend over bosjes, schuurtjes, waterloopjes en aanverwante zaken. Door het indienen van een zienswijze is in die gevallen een beroep op de Raad van State mogelijk. Omdat er geen zienswijzen voorliggen met betrekking tot de plannen voor een megastal van de heer V., lijkt de weg naar de Raad van State afgesloten. Is dat juist?
In het convenant noemt de gemeente de Ruiting een duurzame locatie. Men wil zelfs medewerking verlenen aan uitbreiding van die locatie. Wat is dan opeens de reden om tot verhuizing van het bedrijf te komen?
De wethouder gaf tijdens de behandeling van het plan buitengebied aan dat de ontwikkeling van het gebied Kreiteheide/Holleneind inclusief megastal past binnen het beleid van de Provincie. De insteek van de Provincie is echter dat Haaren zich op groene en recreatieve wijze binnen de Brabantse stedendriehoek dient te ontwikkelen. Grootschalige ontwikkelingen dienen zich te concentreren in daartoe aangewezen gebieden.
Binnen het desbetreffende gebied mogen intensieve veehouderijen zich vestigen of uitbreiden tot 2,5 ha. Bij de heer V. zou 2x2,5 ha is 5 ha worden vergund. Is het toegestaan op deze wijze bouwblokken aaneen te sluiten?
Of de heer V. echt Mer-plichtig is (Milieu Effect Rapportage) stelt het College vast aan de hand van 2 criteria: bijzondere omstandigheden en het aantal dieren. De aanvraag van de heer V. omvat een voor ons duizelingwekkend aantal, duizenden, kraamzeugen, gespeende biggen, vleesvarkens en dekberen. Kan het college toezeggen ons op de hoogte te houden van de beslissing op de aanvraag en de bijbehorende motivering? De heer V. blijft op die duizenden varkens exact één big onder het aantal waarbij hij zonder meer MER-plichtig is. Wil het college dit feit betrekken bij de beoordeling of hier sprake is van “een bijzondere omstandigheid?
Wil het College ons van alle stappen die V. en de gemeente Haaren ondernemen, van milieuvergunning tot en met de definitieve bouwvergunning nauwkeurig op de hoogte houden zodat de Raad alert kan blijven reageren? Het gaat dan niet aan naar de geijkte publicaties te verwijzen zoals bij elke burger geschiedt. In de eerste plaats sluiten we geen convenant met de normale burger af , en in de 2e plaats worden de aanvragen vaak verzorgd door zaakwaarnemers van de heer V. hetgeen de zaak niet doorzichtiger maakt.
In art. 17 van het convenant zegt de gemeente toe constructief met de heer V. mee te willen werken met betrekking tot bedrijfsuitbreiding. In het Brabants Dagblad van 23 juli zegt hij daarover. “Over een half jaar wil ik duidelijkheid hebben over de toekomst. Het gaat hier om beleid. Dat hoeft geen jaren te duren”. Moeten we hieruit concluderen dat de looptijd van het convenant uiterlijk een half jaar is, en dat heer V. daarna weer rustig zijn gang kan gaan, zoals hij dat gewend is?

Tot op heden hebben we nog geen antwoorden van B. en W. ontvangen. Maar gezien de (silzwijgende) steun die heer V. tot nog toe geniet van met name de Haarense politiek worden we er niet vrolijker van.
Wordt vervolgd.

Jos Barends

Waar staat Haaren

25-10-2009

Het zal u niet zijn ontgaan: er komen weer verkiezingen aan en wel op 3 maart 2010. Voor de politieke partijen betekent het dat de lijsten binnenkort moeten worden ingeleverd en vooral … de zoektocht naar mensen die zich daarvoor beschikbaar stellen. Want het moet maar weer eens gezegd worden: het is een heidens karwei mensen te bewegen raadswerk te gaan doen. En toch is dat vreemd.

Talloos zijn de ingezonden stukjes in het Haarens Klokje, al dan niet anoniem, waarin stelselmatig forse kritiek op de gemeente wordt geleverd. Veelal ontbreekt het begin van een oplossing, maar er spreekt in ieder geval interesse uit. Jammer, denk je. Waarom gaan ze niet zelf in de raad zitten. Er is immers een schreeuwend gebrek aan vers bloed. De laatste vergaderingen werden bijgewoond door een viertal belangstellenden, waarvan 2 vaste bezoekers. Is dat gedurende de gehele periode zo geweest? Nee hoor. Bij de behandeling van het centrumplan Haaren hing men met de benen buiten, en hetzelfde geldt voor de vaststelling van het bestemmingsplan Buitengebied. Men volgt dan toch kennelijk de agenda op de voet.

Onlangs kregen we het rapport “Waar staat je gemeente?”. Aan 1200 inwoners van Haaren werd een uitgebreide vragenlijst gezonden met de vraag de gemeente te waarderen op de meest uiteenlopende onderwerpen als veiligheid, dienstbaarheid naar de burger, voorzieningen in de woonomgeving, belastingdruk enz. Daarbij werd Haaren vergeleken met 27 andere gemeenten. En geloof het of niet: we scoorden om en nabij de middelmaat. Slechts op één onderdeel zaten we daar mijlenver onder. Bij “de burger als belastingbetaler” kregen we een dikke onvoldoende. Het betekent dat de Haarense burger weliswaar niet actief deelneemt aan de dorpspolitiek maar heel goed weet waar de knelpunten liggen. Overigens, een compliment voor dit college, zijn de lasten gedurende de afgelopen 4 jaar niet gestegen. Dat zal ook de inzet van Progressief ’96 voor de komende verkiezingen zijn.

Tot slot. Op een schaal van 1 tot 10 is het oordeel van de Haarense bevolking over haar vertegenwoordiging in de raad 5,6. Laag? Het is maar hoe je het bekijkt.Want alle 28 gemeenten scoren tussen de 5 en de 6. Overal is dus kritiek op de sufferds die het niet goed doen in de Raad. Om die waardering hoger te krijgen in Haaren zou het me een lief ding waard zijn als ik degenen die het allemaal zo goed weten vanaf de kant, de volgende periode in de Raad aantref.
Dat zou fijn zijn!

Jos Barends

Groot Haaren

18-10-2009

Een VVD meneer uit de Tilburgse raad heeft het idee geopperd om Udenhout bij Haaren te voegen. Hoe komt zo’n man erbij denk je dan. Dat zijn Haarense partijgenoten onmiddellijk uit hun dak gingen van enthousiasme is onvoldoende reden. Er moet meer zijn. Waarschijnlijk zag hij in maart 2010 verkiezingswinst vanuit Udenhout liggen, want ook in Tilburg telt elke stem. Dat veronderstelt dat hij er van uit gaat dat de inwoners van het dorp Udenhout zich onweerstaanbaar tot Haaren voelen aangetrokken. Dat lijkt aannemelijk: het gras bij de buren is immers altijd groener. Toch zou ik mij als Udenhouter nog eens 3 keer bedenken.

Haaren zoekt op korte termijn een sterke partner in de regio. Alle politieke partijen zijn het er over eens dat dit een absolute noodzaak is om als kleine gemeente te overleven. Die samenwerking kan variëren van onderdelen van de gemeentelijke organisatie met regiopartners tot een volledige ambtelijke vervlechting met buurgemeenten. Dat laatste zou wel eens noodzakelijk kunnen zijn. Progressief ’96 sluit daarbij als enige partij herindeling niet uit. Bij een volledige ambtelijke vervlechting van het Haarense ambtenarenapparaat met een andere organisatie, zouden immers alleen raad en college nog zelfstandig opereren. En die moeten dan wel heel erg van hun eigen kwaliteit overtuigd zijn om de laatste stap, herindeling, uit te sluiten. Overigens geldt daarbij voor Progressief ’96 juist bij dit onderwerp, dat die vraag eerst aan de inwoners moet worden voorgelegd.

Dan nog even Udenhout. Een paar vragen.

Op welke wijze wordt Haaren sterker als Udenhout er bij komt? Met ander woorden: wat worden we er wijzer van?
Wat heeft Udenhout met Haaren te maken? Evenveel als Esch, Biezenmortel en Helvoirt. Het enige wat ze gemeen hebben is dat ze onder de gemeente Haaren vallen. Je kunt het echter ook positief formuleren: ieder dorp heeft zijn eigen karakter behouden.
Waaruit wordt de conclusie getrokken dat Udenhouters bij Haaren zouden willen? Op welk onderzoek is dat gebaseerd? Misschien zijn er een aantal die zich gevoelsmatig tot Haaren voelen aangetrokken. De vraag is of die gevoelens blijvend zijn als de eerste gemeentelijke heffingen vanuit Haaren op de deurmat vallen en die gerelateerd worden aan het service– en voorzieningenniveau. Kan best zijn, dat dit tegenvalt.

Voor de goede orde: we wonen heel graag in Haaren. Maar dat is iets heel anders als de beantwoording van de dorpspolitieke vraag wat het beste is voor de gemeenschap Haaren.

Jos Barends

Het was me de raadsvergadering wel ...!

09-07-2009

Donderdag 9 juli heeft de raad tot in de kleine uurtjes vergaderd. Toch is het mogelijk die urenlange vergadering kort samen te vatten:

Bestemmingsplan Buitengebied

Na jaren werk lag ter goedkeuring het bestemmingsplan buitengebied voor. In dat plan wordt voor jaren vastgelegd waar gebouwd mag worden, waar uitbreiding van agrarische activiteiten mag plaatsvinden, waar natuurontwikkeling kan plaatsvinden, waar eventueel een tweede (bedrijfswoning) gebouwd mag worden enz. enz.
Progressief ’96 heeft als enig partij tegen het bestemmingsplan buitengebied gestemd op grond van 2 motieven.

Aan de Kovelseweg en de Holstraat wordt ruimte geschapen voor een mega-varkensstal van 5 hectare. Bovendien worden in dat gebied, ruwweg begrensd door Kantstraat/Holleneind en Rijksweg grootschalige uitbreidingsmogelijkheden voor de boomkwekers geboden. Dat betekent nog meer plastic tunnels en kassen.
Wij begrijpen niet dat deze rampzalige ontwikkeling niet kan worden voorkomen door dit nieuwe bestemmingsplan terwijl urenlang gedebatteerd wordt over het al dan niet toestaan van een schuurtje, een minicamping of een kinderdagverblijf aan huis.
Wij hebben ons jarenlang verzet tegen aantasting van een waardevol natuurgebied, de Belvertse Akkers. Ook daar vingen we bot: het gebied wordt opgeofferd aan de boomteelt.

Wethouders

Het College kwam met een voorstel de werktijd, en daarmee de salarissen van de wethouders aan te passen. Zij werken immers inderdaad momenteel veel meer uren dan waarvoor ze betaald worden. Het artikeltje over dit onderwerp van Samenwerking waarin de Collegeleden werden weggezet als geldwolven in economisch barre tijden was dan ook populistisch en volstrekt ongepast. Toch heeft ook onze fractie uit overtuiging tegengestemd: de problemen in Haaren worden niet opgelost door meer (betaalde) tijd voor de collegeleden. Alleen de VVD heeft lang getwijfeld over het verwerpen van dit voorstel. Maar gelukkig hielden ook zij hun rug recht waardoor het voorstel unaniem werd verworpen.

Afvalstoffenheffing

De afvalstoffenheffing is in Haaren kostendekkend. Dat betekent dat wat er aan geld binnenkomt, aan de afvalstoffen moet worden besteed. Progressief ’96 heeft geconstateerd dat al jarenlang grote bedragen worden overgehouden die dan wegvloeien in de algemene middelen, hetgeen we tijdens de raadsvergadering met cijfers onderbouwd hebben. Tijdens de vergadering werd door de andere partijen en het college tamelijk lauw gereageerd op ons betoog. Tot we 2 dagen later in de krant lazen dat wethouder Brenninkmeijer van het CDA de inwoners van Haaren € 30.- lastenverlichting voor de afvalstoffenheffing belooft. Wij zijn blij met de wethouder die de zaak eerst even laat bezinken om daarna met gepaste maatregelen te komen.

Jos Barends

Trots op Haaren

10-04-2008

Bij het startschot voor de beweging Trots op Nederland slingerde Rita Verdonk de opvatting de zaal in dat zij denkt ‘… dat tweederde van het budget van ontwikkelingshulp af kan en dat dit geld beter besteed kan worden aan gezondheidszorg en onderwijs in ons eigen land’.

Hoe kun je in hemelsnaam trots zijn op deze recht-door-zee-politica die geld van de armsten ter wereld wil afpakken en die tegelijkertijd fanatiek probeert onze landsgrenzen gesloten te houden voor vluchtelingen uit de derde wereld? Hoe is het mogelijk dat zoveel Nederlanders iemand steunen (de laatste peilingen geven zelfs 25 kamerzetels aan) die zich zo nadrukkelijk terugtrekt achter de schijnbaar ‘veilige dijken’ van ons land. Zijn die mensen bang van buitenlanders of van buitenlandse invloeden?

Zouden die mensen:

dan nooit op vakantie gaan buiten Nederland of dromen van een verre buitenlandse reis?
hun giften aan organisaties als Unicef, Artsen zonder Grenzen, Terre des Hommes, het Lilianefonds of War Child vanaf nu met tweederde verminderen?
zich niet meer interesseren voor de problemen in landen als Irak, Afghanistan, Zimbabwe of Soedan?
op hun werk of in de buurt dan nooit te maken hebben met leuke collega’s of buren die geboren zijn buiten Nederland?
zouden die mensen dan niet weten dat de wereldvoedselprijzen (met als gevolg een enorme groei van de honger in veel derde wereld landen) snel stijgen door onze westerse drang naar steeds meer welvaart?

Ik kan het me niet voorstellen, maar toch…

Gelukkig wonen er in Haaren veel vrijwilligers die zich niet afkeren, maar belangeloos inzetten voor de verbetering van het lot van mensen in de derde wereld. Die mensen verdienen niet alleen onze financiële steun en waardering, maar wat zou het prachtig zijn als onze gemeente zou besluiten om hen de helpende hand te bieden. Wat zou het mooi zijn als onze gemeenteraad zou durven uitspreken dat ze oog heeft voor de noden elders in de wereld vanwege het feit dat ook Haaren deel uitmaakt van de ‘global village’.

Internet, TV, telefoon, vliegreizen, internationale contacten op economisch, politiek, cultureel of sportief gebied, maken onze wereld steeds kleiner. Onze wereld is een dorp en in een dorp weten we veel van elkaar. We weten dat er mensen zijn die onder mensonterende omstandigheden leven in oorlogsgebieden of in krottenwijken van grote derde wereldsteden, we weten dat er in Afrika dagelijks tienduizenden mensen overlijden aan ziektes die wij met onze medicijnen zouden kunnen genezen, we weten dat de mensenrechten in allerlei landen met voeten worden getreden, we weten dat kinderen worden misbruikt als kindslaaf, kindsoldaat of prostitué.

Als je dat allemaal weet, dan kun je niet trots zijn op iemand die deze problemen de rug toe keert! Dan is het ondenkbaar dat een gemeente als Haaren niet minimaal probeert om tegenwicht te bieden aan dit schrijnende nationalisme. Daarom zou het logisch zijn als de notitie van P96 over mondiaal beleid in de gemeente Haaren op brede steun kon rekenen in de Haarense gemeenteraad. Progressiefje zou trots zijn op het CDA, trots op de VVD en trots op S95. We zouden samen trots kunnen zijn op Haaren !!

(Dit artikel is - zoals alle Progressiefjes - geschreven buiten de verantwoordelijkheid van de raadsfractie van P96)

Het dorpshart op de goede plaats

03-12-2007

In de week waarin ongetwijfeld ook Helvoirtse scholieren op het Museumplein in Amsterdam hebben geprotesteerd tegen de ‘ophokplicht’ en de gedwongen (en dus zinloze) zelfstudie-uren, in de week waarin Helvoirtse deurmatten werden bedekt met sympathieke verzoeken om een extra decembergift voor wereldverbeteraars als Artsen zonder Grenzen, Flying Docters, Mensen in Nood of de Stichting Belarus, in diezelfde week richtte de aandacht in ons dorp zich op de voortslepende onderhandelingen over het centrumplan.

De deadline van 1 december kwam in zicht en de gesprekken zaten muurvast. Zouden Kunst Adelt, de Ouderenvereniging en de HOJ over de schaduw durven heenstappen van hun eigenbelang? Zouden die verenigingsbestuurders aan hun leden durven uitleggen dat je soms een stapje terug moet doen omwille van het gemeenschapsbelang? Zouden ze de stap durven zetten om mee te werken aan een spiksplinternieuwe multifunctionele dorpsvoorziening, waarin oud en jong, sportief en muzikaal, individuen en verenigingen elkaar kunnen ontmoeten?
Dat zou het kloppende Helvoirtse dorpshart kunnen worden, waarin niet iedereen in aparte ‘kamertjes’ zijn eigen muziek speelt, biljart, vergadert of koffie inschenkt, maar waarin we elkaar ontmoeten en ervaren dat een dorpsgemeenschap méér is dan een verzameling losse verenigingen en clubhuizen.

Wie dat goed begrepen heeft is Ria Schraverus. In de decembernieuwsbrief van de Stichting Belarus schrijft ze enthousiast over het weeshuis, de agrarische school, de zorgboerderij en een aardappelopslag in het Wit-Russische dorpje Kalinovka. Op haar wensenlijstje staat nog een maalmolen en een mini-leerboerderij. Multifunctionele kan bijna niet! Samenwerken gaat niet zonder inspanningen en moeilijkheden zo schrijft Ria, maar haar optimisme en idealisme zorgen er ongetwijfeld voor dat ook deze wensen in 2008 vervuld worden.

Waarom laten we ons niet inspireren door het idealisme van Ria Schraverus? Wat in het verre en arme Wit-Rusland mogelijk is, moet zeker haalbaar zijn in ons welvarende Helvoirt. Samen bereik je meer dan alleen! Durf de zekerheid van het verleden los te laten en investeer samen in een toekomst waarin niet alles van te voren tot in detail is vastgelegd. Regeren is immers vooruitzien. Straks plukken we daar de vruchten van.
Wanneer het Helvoirtse centrumplan nu de mist in gaat, zullen we daar nog lang last van hebben. Misschien is het nog niet te laat…!

Centrumplan

01-07-2007

"In gelul kun je niet wonen". Jarenlang heeft de raad van de gemeente Haaren echter gedelibereerd, gewikt en gewogen over wat en hoe er in het centrum gebouwd moest worden. Want dat er iets moest gebeuren was voor iedereen duidelijk. De huidige huisvesting van bejaarden vormt een aanfluiting en elke investering in de bouwvallige en lekkende Hasselbraam is water naar de zee dragen. Ook moest er gebouwd worden voor starters, senioren en de vrije markt maar intussen trokken velen naar elders waar meer werd gedaan dan steeds weer een nieuw ideetje ernstig bediscussiëren.

En eindelijk, met dank aan een bevlogen en onverzettelijke wethouder Van Nistelrooij, ligt er dan nu een stedenbouwkundig concept en een doortimmerde overeenkomst met De Kreite met unanieme steun van de Raad. Pet af voor het college!

Hebben wij dan niet getwijfeld? Natuurlijk. Ook Progressiefje maakte zich zorgen over de verkeersafwikkeling, waarbij het hem overigens wel opviel dat 90% van de bezwaren niets met het plan als zodanig te maken heeft. Voor de toename van het (doorgaande) verkeer moeten ook los van het plan maatregelen getroffen worden. De financiële haalbaarheid was eveneens een belangrijke vraag. Gecontroleerd en dubbel gecheckt door gespecialiseerde bureaus overtuigden de uitkomsten met betrekking tot de financiële soliditeit ons meer dan de berekeningen van de goedwillende amateurs die op heel andere bedragen uitkwamen.

Overigens waren de tegenstanders van het centrumplan goudeerlijk: zij hamerden op uitstel in het algemeen belang terwijl zij tegelijkertijd niet onder stoelen of banken staken dat eventuele waardevermindering van hun woning de werkelijke drijfveer was.

Merkwaardig genoeg verstomden gaande het proces de geluiden over bouwmassa en “ondorps” bouwen. Lag het aan de enthousiaste toelichting van de stedenbouwkundige op de inspraakavond? Of werd Haaren zich bewust dat we al heel lang niet meer over een kostbaar historisch centrum beschikken waar de uitvoering van dit plan alleen maar verbetering in kan brengen? Overigens wordt, zo constateerde Progressiefje, dat wat nog waardevol is gespaard, en waar mogelijk versterkt.

De tegenstanders pleitten voor uitstel tot 1 september. Pas dan zou een afgewogen oordeel plaats kunnen vinden (lees: aanvaarding van hun volledig afwijkende alternatief). In die 2 maanden zou dan een gedegen, doorkneed en financieel onderbouwd plan op tafel moeten liggen dat elke Haarense inwoner gelukkig maakt. Een beetje naief, maar dat mag.

Wel hoopt Progressiefje dat de aanvang van de werkzaamheden slechts met mate gefrustreerd wordt door de onherroepelijke procedures. Vechten tegen een unanieme democratische beslissing is een beetje flauw, als het tot niet meer zal leiden dan uitstel van wat in wezen gisteren al had moeten gebeuren.

Het dilemma van de Kantstraat

04-06-2007

Aan de Kantstraat in Haaren staat een mooi huis en achter dat huis staat een mooie schuur. Ad van Rijsewijk is de trotse, maar ook boze eigenaar. De gemeente Haaren wil namelijk dat hij die schuur afbreekt omdat die zonder vergunning is gebouwd of verbouwd.

De verontwaardiging is groot. Niet alleen bij Ad van Rijsewijk. Niemand snapt de halsstarrige houding van de gemeente, zo wordt op menig verjaardagsfeestje in Haaren en Helvoirt geventileerd. De gemeente is hardvochtig, zakelijk en toont onvoldoende begrip volgens het volksgevoel. Maar is dat terecht?

Als er een conflict is tussen de gemeente en een burger, dan kan die daarmee naar de rechter. Dat heeft Ad van Rijsewijk dan ook gedaan. Vervelend is alleen dat de Raad van State de gemeente Haaren in het gelijk stelt. De gemeente heeft dus het volste recht om de schuur te laten afbreken. Als laatste strohalm richt van Rijsewijk zich tot de gemeenteraad en vraagt, na een hartstochtelijk pleidooi, om genade voor recht.

Zijn woorden lijken effect te hebben. Samenwerking 95 wil snel een debat over de uitgangspunten van het gemeentelijke handhavingsbeleid en wekt daarmee de indruk dat er iets te regelen valt. De VVD dreigt een motie in te dienen die B&W dwingt om af te zien van handhaving. De burgemeester waarschuwt dat hij zo’n raadsbesluit ter vernietiging zal voordragen aan koningin Beatrix (de Kroon). De gemoederen raken verhit. Uiteindelijk besluit B&W tot een afkoelingsperiode. In afwachting van het nieuwe bestemmingsplan buitengebied zal voorlopig niet tot afbraak van de schuur worden overgaan.

De kou is even uit de lucht, maar dat is geen uitweg uit dit probleem. Ook in het nieuwe bestemmingsplan zal zo’n schuur nooit gelegaliseerd worden. Schuren van deze omvang zouden dan ook elders gebouwd mogen worden. Dat leidt tot een onacceptabele verstening en verrommeling van ons mooie landschap. Na de plannen voor een milieustraat, kassen, ruimte-voor-ruimte villa’s, kolossale kippenschuren en een bedrijventerrein zou dat de zoveelste aanslag betekenen op ons buitengebied. Hoe pijnlijk het ook is, de gemeente heeft geen keuze: als men de illegale schuur van Ad van Rijsewijk door de vingers ziet, met welk recht kan de gemeente dan optreden in vergelijkbare situaties?
Handhaven doe je niet voor je plezier. De regels van een bestemmingsplan gelden nu eenmaal voor iedereen en dus zul je ook moeten waken over de naleving, ongeacht de persoon die het betreft.

De P96 fractie is gelukkig duidelijk: niet legaal is illegaal, regels gelden voor ons allemaal!

Gevaarlijke ontwikkelingen langs de N65

01-05-2007

De N65 loopt als een gevaarlijke en drukke verkeersader dwars door onze mooie gemeente Haaren. Er gebeuren veel ongelukken en dagelijks doen zich levensgevaarlijke situaties voor. We mogen van geluk spreken dat er niet veel meer ongelukken gebeuren.

Minstens twintig jaar is men bezig om de weg veiliger te maken. De aanleg van parallelwegen in combinatie met de afsluiting van een aantal op- en afritten wordt algemeen als de beste oplossing gezien. Elke coalitie, van welke samenstelling dan ook, wilde het probleem met de hoogste prioriteit aanpakken. Er zouden snel afspraken gemaakt worden met Rijkswaterstaat om een einde te maken aan de gevaarlijke situaties op de N65. Heftige discussies over de tweede aansluiting van Helvoirt gekoppeld aan een westelijke rondweg, brachten diverse wethouders en colleges in woelig politiek vaarwater.

Sinds een aantal jaren is het rustig. De verhitte gemoederen zijn tot bedaren gekomen. Dat komt vooral omdat wethouder Wil van Nistelrooij zelf het beeld oproept van ‘een broedende kip die beter niet gestoord kan worden bij het overleg met Rijkswaterstaat’. En naar het schijnt met succes, want op 5 april 2007 deelt Van Nistelrooij de gemeenteraad mee dat Rijkswaterstaat wil beginnen met de aanleg van de parallelwegen langs de N65.

Je zou denken dat de champagne bruisend ontkurkt wordt, de gemeenteraad spontaan een polonaise begint rond het gemeentehuis en de wethouder vervolgens dankbaar om de hals vliegt vanwege dit politieke huzarenstukje. Een slepende kwestie komt eindelijk tot een einde.
Wethouder Van Nistelrooij drukt het opkomende feestgedruis echter acuut de kop in met de boodschap: “Rijkswaterstaat wil wel met de aanleg beginnen, maar wij niet! Eerst moet er duidelijkheid komen over het kruispunt van de N65 met de Torenstraat. Straks legt Rijkswaterstaat alleen parallelwegen aan, sluit een aantal toeritten op de N65 en verder niets.” Verdoofd vallen de raadsleden, overmand door een heus AZ-gevoel, terug in het pluche van hun zetel.

Diezelfde gemeenteraad kreeg een jaar of drie geleden van Van Nistelrooij te horen dat Helvoirt een volwaardige tweede aansluiting op de N65 wel kon vergeten. De kruising bij de Achterstraat was niet gevaarlijk genoeg om stoplichten te rechtvaardigen. De raad slikte die teleurstelling - in het belang van de verkeersveiligheid op de N65 - dapper weg. Als er dan maar snel met de aanleg van de parallelwegen begonnen zou worden. De wethouder zou er de hoogste prioriteit aan geven. Troostend beloofde Van Nistelrooij dat er misschien nog een fietsertunnel onder de kruising van de N65 in het vat zat.

Hoeveel tegenslag kun je als raad echter verdragen? Voorlopig gebeurt er dus helemaal niks! Dat is niet alleen ongelooflijk, maar ook ongelooflijk gevaarlijk. De N65 wordt alsmaar drukker en voller. Ik vraag me af wie er gevaarlijker is: de N65 of de gemeente Haaren? Als ik in de gemeenteraad van Haaren zat, zou ik kiezen voor de N65, maar dan wel eisen dat de schop van de parallelwegen direct de grond in gaat.

Haarense politiek van het padje?

31-03-2007

Het fietspad langs de Kapelweg tussen Haaren en Boxtel zorgt al jaren voor veel politiek getouwtrek. Iedereen is het er over eens: de weg naar Boxtel is gevaarlijk, vooral voor fietsers. Een fietspad is hard nodig. Dat vindt ook de provincie, die zelfs alle kosten voor haar rekening neemt! Mooier kun je het als gemeente niet hebben. De gemeente Boxtel heeft haar gedeelte van het fietspad al lang klaar.
Je zou denken dat Haaren er alles aan doet om zo snel mogelijk een fietspad aan te leggen op haar grondgebied. Maar in Haaren loopt het soms anders dan je zou denken!

Een aantal jaren geleden liepen de plannen vast op een standvastige Brabantse Milieu Federatie. Dat zorgde voor flinke vertraging. Dit keer komt het verzet echter uit eigen gelederen! ‘Fietspad langs provinciale weg blijft twistpunt in raad Haaren’, kopte het Brabants Dagblad op 16 maart. Twee schorsingen, een motie en een aangepaste motie waren nodig om het eens te worden dat men het niet met elkaar eens is!

Wat doet een besluiteloze gemeenteraad: die laat onderzoek doen! Arme wethouder Brenninkmeijer moet dat tegen zijn zin gaan uitvoeren. Hij wil aan de slag, waarschuwt de raad dat de provincie er schoon genoeg van heeft, maar moet nu toch naar die provincie om te vragen of ze daar écht boos worden als de Haarense raad het fietspad aan de noordkant van de provinciale weg wil aanleggen in plaats van de zuidkant, zoals ze tot nu toe altijd wilden.

Ik hoop dat ze bij de provincie héél boos worden. Niet op Jan Brenninkmeijer, maar op de Haarense raad. Nieuw uitstel ligt op de loer, wellicht zelfs afstel. Fietsers horen het verbijsterd aan, zeker deze progressieve fietser. Van een gemeenteraad mag je verwachten dat ze besluiten nemen en niet dat ze die voor zich uitschuiven! Van een besluiteloze gemeenteraad word je radeloos!

Ik roep de fractie van P96 op om het goede voorbeeld te geven: kies niet voor een heilloze weg, maar voor een weg met een veilig fietspad, ook als dat aan de zuidkant van de Kapelweg ligt! In verkiezingsprogramma (maart 2006) van P96 stond immers dat we prioriteit geven aan het fietspad tussen Haaren en Boxtel. Beloofd is beloofd!

Wordt de strijdbijl begraven op het WOB-terrein?

03-02-2007

Sinds 2002 is de gemeente Haaren, samen met woningbouwvereniging Woonveste en Cello bezig om seniorenwoningen, zorgwoningen en goedkope koopwoningen te bouwen op het WOB-terrein aan de Sint Nicolaasstraat. Bij de presentatie van de plannen waren starters en senioren opgetogen. Eindelijk zou het er van komen: er wordt gebouwd in Helvoirt. De vorige wethouder Piet den Ouden kondigde in een vlaag van optimisme aan dat de schop nog voor 2006 de grond in kon. De Haarense gemeenteraad hoopte unaniem dat Piet snel aan de slag kon.

De dadendrang van de wethouder én de hooggespannen verwachtingen van de Helvoirtse woningzoekenden worden sindsdien echter onophoudelijk op de proef gesteld door bezwaren van de ‘omwonenden’. Wie dat ook zijn (en ik geloof er niks van dat ze dat allemaal zijn), ze vinden dat er teveel woningen worden gebouwd, dat ze te dicht op hun privacygevoelige achtertuinen komen te staan én - wat stuitend is - de club omwonenden vindt dat de nieuwe wijk onvoldoende aansluit bij het karakter van de door hen zelf bewoonde, grote, in weelderig groen gelegen landhuizen en villa’s. In hun ogen wordt het Helvoirtse dorpskarakter geweld aangedaan. Dat ‘onrecht’ dient met alle juridische middelen bestreden te worden. Om ‘vijf over twaalf’ presenteren ze zelf een plan dat uiteraard precies in het eigen straatje past.

Het eigenbelang vertroebelt de blik op de realiteit zodanig, dat de club niet begrijpt dat de huidige wethouder Jan Brenninkmeijer hun plannen niet enthousiast omarmt. In het Brabants Dagblad melden de omwonenden verontwaardigd dat de wethouder er niet eens over wil praten! Daags erna kondigt Jan Brenninkmeijer - via datzelfde Brabants Dagblad - aan dat hij graag met de omwonenden om de tafel wil. Hij laat zich niet kennen. Wat hem betreft worden de plannen niet meer aangepast. Het heeft immers al lang genoeg geduurd!

Dat zal een boeiend gesprek worden tussen omwonenden, die als hoeders van hun eigen belang de ‘juridische klappen van de zweep’ goed kennen, en de wethouder die maar één belang dient en dat is het algemene belang! Ik kies partij voor de wethouder. Tegen de ‘gekwelde’ omwonenden van het WOB-terrein wil ik zeggen: “U woont riant, U bent zeer bevoorrecht. Prachtig, maar gun ook senioren en starters de kans op een passende woning, ook al is die bescheidener dan de uwe! Staak uw juridische vertragingstactieken. Ben toch niet zo bang voor nieuwe achterburen. Een goede buur is immers beter dan een verre vriend.”

Negentig procent van de Helvoirtenaren woont in huizen waarvan de percelen aan de achterkant direct worden begrensd door die van dorpsgenoten. Blijkbaar kunnen die het prima met elkaar vinden, want in april start de KRO een tv-serie waarin ze de saamhorigheid van Helvoirt in beeld wil brengen. Dat zijn dezelfde mensen met wie U, als omwonende van het WOB-terrein, ‘s zondags in de kerk zit, door de week een potje bridge of tennis speelt, boodschappen doet bij de plaatselijke Super, straks samen carnaval viert of in mei het Helvoirts Weekend bezoekt. Kortom: begraaf alstublieft uw juridische strijdbijl midden op het WOB-terrein. Zeker weten dat de KRO aandacht schenkt aan dit staaltje van saamhorigheid dat perfect zou aansluiten bij het Helvoirtse dorpskarakter waar ik in elk geval erg aan gehecht ben.

De deurklink van de nooduitgang!

01-07-2007

De politieke wittebroodsweken van Jan Brenninkmeijer zijn definitief voorbij. Zijn droom is tijdens de raadsvergadering van 14 december ruw verstoord. Jan wil graag huizen bouwen, liefst heel veel. Dat roept hij al jaren tegen iedereen die dat maar horen wil. Dat leverde Jan bij de laatste verkiezingen veel stemmen op, vooral van Helvoirtse kiezers. Zijn vroegere strijdmakkers van de Helvoirtse Dorpsraad en de enthousiaste groep rond Brecht Gerritse (Bouwen in eigen beheer voor starters en senioren) behoren tot de harde kern van Jan’s supportersclub. Massa maakt macht, zo luidt de slogan van Brecht Gerritse. Na het fantastische verkiezingsresultaat heeft het CDA deze slogan blijkbaar tot de zijne gemaakt.

Jan belooft zoveel dat zijn enthousiasme af en toe met hem op de loop gaat. Dat overkwam hem ook in de raadsvergadering van 14 december toen hij aan de verraste raad meedeelde dat er in de Centrumplannen voor Haaren en Helvoirt wel honderd huizen minder gebouwd konden worden ten gunste van Jan’s droom om in Den Hoek (Helvoirt) te gaan bouwen. Hij verraste hiermee niet alleen de raad, maar ook zijn collega wethouders Will van Nistelrooij (VVD) en Carine Blom (P96). Jan zaagde publiekelijk aan de poten onder de centrumplannen. Nog voordat wethouder Jan zijn betoog had kunnen afronden greep burgemeester Ronnes abrupt in. Met een harde klap dreunde de voorzittershamer op de vergadertafel. “De vergadering wordt voor vijf minuten geschorst voor intern collegeberaad”, zo deelde Frans Ronnes resoluut mee. Dat werd een uur, maar toen had ook Jan begrepen dat je in een coalitie samen moet werken en niet alleen voor eigen succes kunt gaan. De CDA-fractie snapt inmiddels ook dat ‘massa machteloos maakt’ als je denkt, dat je met vijf raadszetels alle gemeentelijke bouwplannen naar je hand kunt zetten.

Jan zelf schreef in april 2006 op de website van het CDA de volgende profetische woorden:
“Heeft u dat ook wel eens? Dat gevoel van hoe red ik mij in hemelsnaam hier weer uit? Dat gevoel van waar is de dichtstbijzijnde nooduitgang - zoals collega wethouder van Nistelrooij dat zo beeldend kan zeggen? Welnu, dat is in een notendop het gevoel van een beginnende wethouder die koud een paar weken in functie is”.

De beginnende wethouder is intussen negen maanden aan het werk. Aan collega wethouder Will van Nistelrooij zie je dat hij de deurklink van de nooduitgang al vast heeft. Hij is wethouder gebleven om de centrumplannen van Helvoirt en Haaren te kunnen realiseren. Als hij daarbij keer op keer door een collega wethouder in de wielen wordt gereden, is dat om moedeloos van te worden. Het CDA is blijkbaar zeer gevoelig voor de magie om in Den Hoek te kunnen bouwen. Het gevolg was dat de woningbouw in de gemeente jarenlang geblokkeerd was. Laten we die fout, in het belang van de Haarense woningzoekenden, niet opnieuw maken. Progressiefje hoopt daarom dat de nooduitgang ongebruikt blijft!

Ontha(a)ren?

18-11-2006

Hopelijk heeft U mij gemist in de afgelopen maanden. Of was U blij van de irritante Progressiefjes verlost te zijn? Het is de hoogste tijd om de rode draad weer op te pakken.

‘Geen nieuwe herindeling van Haaren. Dat zouden weer tien rampzalige jaren betekenen. Nee dus. Wie zegt voor herindeling te zijn, krijgt van mij hoogstpersoonlijk een draai om zijn oren!’. Na deze uitspraak liet Ton van de Ven een lange stilte vallen en keek dreigend de raadszaal rond. Niemand zei iets. Je moet als inwoner van Haaren oppassen wat je zegt, zeker als Ton van de Ven in de buurt is.

De Haarense gemeenteraadsleden schrokken zich te pletter toen ene minister Remkes liet weten dat gemeenten met minder dan 20.000 inwoners beter konden verdwijnen. Opschaling noemde hij dat. Journalisten van het Brabants Dagblad hadden geen moeite om Haarense inwoners te vinden die dit een aanlokkelijke gedachte vonden. Keus genoeg. Bij de raadsverkiezingen in maart 2006 kwam nog geen 52% naar het stembureau. De onvrede was groot. Burgers lieten, bijvoorbeeld door blanco te stemmen, weten het helemaal gehad te hebben met de gemeente Haaren. ‘We moeten steeds meer belasting betalen, maar wat krijgen we er voor terug? Plannen hebben ze zat, maar uitvoeren ho maar!’ Er wordt veel beloofd, maar als het er op aan komt blinkt de raad uit door besluitenloosheid. Of het nou de woningbouw is, de milieustraat, de centrumplannen, de parallelwegen langs de N65, de fietspaden naar Boxtel, het sluiten van overwegen, inwoners willen geen mooie woorden, maar daden! Daarom is het niet gek dat inwoners van Haaren denken dat hún wereld er veel beter uit gezien zou hebben als Haaren bij Oisterwijk, Helvoirt bij Vught, Esch bij Boxtel en Biezenmortel met Udenhout bij Tilburg was gevoegd. Hoeveel signalen heb je als politiek nog nodig?

Het is de hoogste tijd om het vertrouwen van de inwoners in de gemeente Haaren op te vijzelen. Anders ziet de toekomst van Haaren er somber uit.En wat doet die raad vervolgens? Ze benoemt een interne werkgroep die gaat nadenken over de bestuurlijke toekomst van Haaren. De uitkomst staat vast: een nieuwe herindeling is uit den boze. De mening van de inwoners doet er blijkbaar niet toe. Als je twijfelt aan het bestaansrecht van Haaren krijg je van Ton van de Ven een draai om je oren. Tegenspraak wordt niet geduld.

Met zo’n werkgroep en mooie woorden win je het vertrouwen van de inwoners niet terug. Wel door inwoners serieus te nemen, besluiten te nemen en die ook uit te voeren. Laat je gezicht zien, luister naar de inwoners, spreek klare taal. Laat inwoners in de portemonnee voelen dat zij, na de hoge lasten in de zure en dure jaren, niet vergeten worden als de zoete en goede jaren aanbreken. Moeilijk? Kan zijn, maar als het niet gebeurt, is de uitkomst onvermijdelijk: dan wordt het een kwestie van ontha(a)ren!!

Kerngezond verder!

16-02-2006

Last van duizeligheid, hartkloppingen of een acute maagzweer bij betaling van de gemeentelijke lasten? Voelde ook u zich de afgelopen 4 jaar niet goed worden als er weer een envelop op de mat viel?
Samenwerking heeft daar geen last van: “Kerngezond verder”, roepen de verkiezingsaffiches ons vrolijk toe.

Wie of wat bedoelen ze daar eigenlijk mee? De Haarense burger die inmiddels in een van de duurste gemeenten van Nederland woont, kan het niet zijn. De verenigingen, de gemeenschapshuizen en andere voorzieningen die nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden ook niet. De woningbouw dan? Voor zover Progressiefje zich kan herinneren is er in Haaren voor de eerste keer sinds 4 jaar niets gebouwd. Helemaal niets. Wel plannen en ruimtelijke visies in overvloed maar zoals een befaamd politicus in de jaren ’70 van de vorige eeuw opmerkte: “In gelul kun je niet wonen.” De kern van Haaren, het Vincent van Goghplein in Helvoirt, Biezenmortel en Esch liggen er troostelozer bij dan ooit.

Mag Progressiefje, beste kiezer, nog even uw geheugen opfrissen? Samenwerking en VVD zouden de gemeentelijke lasten beperken, en met name voor starters woningbouw in de 4 kernen realiseren. Als partijen echt op hun daden worden beoordeeld, moet er begin maart een ongekende verschuiving plaatsvinden.

Inmiddels gelezen dat de VVD bouwaanvragen via het loket wil afhandelen. “Gekwalificeerde architecten kunnen beter oordelen of iets goed is dan ambtenaren”.
Perfect idee. Geen bestemmingsplannen meer nodig, in achtertuinen is nog ruimte zat en een paar flats in de kern van Haaren misstaan ook niet.

Maar bovenal verbaast het Progressiefje waarom deze briljante gedachte niet reeds lang is ingevoerd. De VVD heeft er immers in de afgelopen 4 jaar alle tijd voor gehad.

Maar het is verkiezingstijd, en dan is niets gek genoeg. Over een maand is alles weer rustig.

Archief van de progressiefjes

HOME
Nieuws
Progressiefjes
Wat wil P96?
- Samengevat
- Volledig programma
Mensen achter P96
Agenda
Documenten
Lid worden?

Progressief 96

Contact:

Kees Fennis
Tel: 0411-643348

Bijgewerkt op:

20-11-2011

site door noregt